Overslaan en naar de inhoud gaan
x

Magazine 112

download

Erasmus

Hoe creëer je een Europese identiteit? Het is een vraag die sinds het Verdrag van Rome in 1957 circuleert onder de voorstanders van het Europese project. Het mooiste antwoord kwam er in 1987 onder de vorm van het Erasmusprogramma. Miljoenen jongeren studeerden sindsdien in een ander land dan hun geboorteland. De voorbije decennia groeide Erasmus uit tot het populairste wapen om de Europese identiteit te versterken.

Voor velen was het dan ook een extra donderslag aan de reeds sombere brexithemel: het Verenigd Koninkrijk doet niet meer mee met het programma Erasmus+. Het maakt de breuk nog harder. Want met of zonder akkoord, gehoopt werd dat Erasmus gevrijwaard zou worden.

De consequenties zullen niet op zich laten wachten, het collegegeld voor Europeanen zal met duizenden ponden per jaar toenemen. Wordt Erasmus+ in het Verenigd Koninkrijk enkel nog iets voor studenten uit gegoede families? De drempel wordt sowieso groter. Qua symboliek is het minstens even betreurenswaardig. De gevolgen strekken trouwens verder dan studenten die niet meer in het Verenigd Koninkrijk of de Europese Unie kunnen studeren. Voor de Britten komt tevens de toegang tot de Europese cultuur en onze talenrijkdom aan een zijden draadje te hangen.

Bij sommigen is de verontwaardiging groot. Zij spreken zelfs van cultureel vandalisme. Het uitstappen uit Eramsus+ heeft immers niet alleen een negatief effect op individuele kansen van jongeren, maar ook op de collectieve verbinding. Naast het promoten van de studentenmobiliteit was het scheppen van een Europese identiteit één van de hoofddoelen van het Erasmusprogramma. Velen bleven hangen in of keerden na voltooiing van hun studies terug naar het land waar ze studeerden. Of hun daar gevonden partner reisde met hen mee terug naar het land van herkomst.

Dit alles komt op lossen schroeven te staan. De mobiliteit wordt aan banden gelegd. Alles wordt ingewikkelder en duurder. Je hebt veel meer papieren nodig en je moet alles tijdig aanvragen. Het leeft ook bij de Vlamingen die in het Verenigd Koninkrijk wonen. Voor hen is Brexit een rouwproces. Moeten ze nu een keuze maken tussen Brits of Europees zijn? Veel Vlamingen twijfelden de afgelopen jaren of ze wilden ‘gevangenzitten’ op een eiland dat ze niet meer herkennen. Zo lezen we onder meer de ervaringen van onze vertegenwoordigster Brit Beckers en jonge dertiger in Londen Pieter Verstuyf.

De gevolgen zijn immers breed en ruim. Van het vrij verkeer van personen, diensten en goederen – één van de grondbeginselen van de huidige Europese Unie – is met het Verenigd Koninkrijk immers geen sprake meer. Denk aan verblijfsvergunningen of arbeidsvoorwaarden. Maar ook aan pensioenen. We lichten toe welke de implicaties zijn voor de opbouw, aanvraag en uitbetaling van uw Belgisch pensioen in het Verenigd Koninkrijk.

We geven een brede Brexit-inkijk. Maar we brengen veel meer moois en boeiends in deze editie. Denk alleen maar een het bijzondere verhaal, verbonden aan ons coverbeeld.