arbeidsongeschikt

Wat bij arbeidsongeschiktheid in het buitenland?

Bij Nederlanders zeer populair, bij Belgen nauwelijks afgesloten: de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Hoe dat komt? Nederlanders zijn zelf verantwoordelijk voor het afsluiten van hun (sociale) verzekeringen. In België wordt dat door de sociale zekerheid geregeld. Daarom hebben Belgen vaak niet de reflex daarover zelf na te denken, in tegenstelling tot onze noorderburen. Ze denken dat alles goed geregeld is. Maar is dat wel zo? En welke mogelijkheden heb je als expat in het buitenland?

In België krijg je bij arbeidsongeschiktheid (AO) ongeveer 60 à 65% van je brutoloon uitbetaald door de mutualiteit. Echter dat loon is bij wet geplafonneerd. Bij veelverdieners is dat dus bijlange geen 60% meer. Hoe meer je verdient boven dat plafond, hoe lager dat percentage uitkomt. En dus hoe groter de stap die je in je levensstandaard moet terugzetten als die AO lang duurt.

Wie als expat werkt moet kijken of hij überhaupt iets krijgt van de sociale zekerheid. Dat hangt af in welk land je werkt, en onder welke sociale zekerheid je valt. Voor mensen die op DOSZ (RSZ-Dienst Overzeese Sociale Zekerheid) staan is dit beperkt tot een kleine 90 €/dag in het 1e jaar, en na een wachttijd van 30 dagen. Na het 1e jaar wordt dat ongeveer 340 €/jaar per % invaliditeit. Ben je dus 100% blijvend AO, dan krijg je 34.000 €/jaar, en dat in de duurste formule. Wie gewent is aan lonen van 100.000 € of meer, zal wel een serieuze stap moeten terugzetten. Vandaar de noodzaak om een ‘gewaarborgd inkomen’ te overwegen.

Niet werken = geen ‘gewaarborgd inkomen’.

Ook de partners, die hun expatpartner volgen naar het buitenland, en daar loopbaanonderbreking voor nemen, of hun job opzeggen, moeten uitkijken. Immers, wie geen inkomen meer heeft, kan ook geen inkomen meer verzekeren.
Vaak is het de bedoeling slechts voor enkele jaren uit de arbeidsmarkt te treden, en dan bij terugkeer weer te beginnen werken. Maar stel dat je tijdens de expatjaren een ongeval of ziekte krijgt, met blijvende invaliditeit tot gevolg, dan kan het best zijn dat je gedoemd bent de rest van je leven zonder eigen inkomen verder te leven. Je hebt immers geen enkel vangnet.

Bij Expat & Co bekijken we dat anders. Je geeft je werk op, niet omdat je niet meer wil werken, wel omdat je je partner volgt naar het buitenland, en daar (nog) geen job kon vinden, of geen arbeidsvergunning krijgt. Indien je werkte tot 2 maanden voor je vertrek naar het buitenland, kan je je bij Expat & Co nog verzekeren als niet-werkende partner, zij het aan licht andere voorwaarden dan verderop beschreven.

Hoe werkt zo’n verzekering?

We kennen 2 soorten arbeidsongeschiktheid (AO), de fysische en de economische. De fysische ongeschiktheid is iets wat je kan terugvinden in tabellen, en wat voor iedereen, onafhankelijk van het beroep, gelijk is. Een pink kwijt is 15%, een hand kwijt is 45 à 50 % AO… 

Echter niet iedereen gebruikt die pink in dezelfde mate voor zijn beroep. Een pianist met 1 pink minder is 100% AO, want hij kan geen piano  meer spelen. Voor een trompetist is die pink wellicht minder een probleem. Zijn economische AO zal dan ook lager liggen.
Veel maatschappijen betalen op basis van zuiver fysische ongeschiktheid, maar daar zou de pianist uit ons voorbeeld niet zo blij mee zijn. Anderen betalen een soort verhouding uit tussen fysisch en economisch. De betere polissen betalen steeds het hoogste van de 2 uit.
Sommige betalen alleen bij ongeval, andere bij ongeval en ziekte. In de betere polissen zijn ook zwangerschapscomplicaties meeverzekerd.

Vanaf wanneer wordt er betaald?

Er zit steeds een wachttijd op, te rekenen vanaf datum van ongeval of ziekte. In België is die wachttijd standaard 30 dagen, omdat de werkgever een gewaarborgd loon heeft van 1 maand. Maar dat kan verschillen per land. In Nederland kan de werkgever tot 2 jaar aansprakelijk blijven voor een gewaarborgd loon. De wachttijden in de polis zijn dus aanpasbaar tussen de 30 en de 730 dagen. Hoe hoger de wachttijd, hoe lager je premie. Maar ook hoe later de uitkering start.

Verder moet je ook een minimumdrempel aan AO overschrijden. In België wordt standaard 25% genomen. In internationale context zijn er spelers die pas vanaf 33% uitkeren, of zelfs alleen bij volledige AO.
Wie 25% AO is, heeft dus nog 75% loon. Onder die 25% betaalt de verzekering dus niets.
Vanaf 25% gaat het procentueel omhoog, dus wie 50% AO is krijgt 50% van het verzekerd loon.
Eens boven de 66,67% AO gaan de meesten over tot 100% uitkering, omdat ze ervan uitgaan dat wie 2/3 AO is, niet meer aan werk zal geraken. Andere internationale spelers gaan gewoon tot 100% procentueel omhoog, maar geven dan weer een éénmalig extra kapitaal als je 100% AO bent.

Tot wanneer en hoeveel?

De meeste Angelsaksische maatschappijen betalen een éénmalig kapitaal uit. In het Belgische systeem betalen we een maandelijkse uitkering tot pensioenleeftijd, of tot einde van de AO.

Je kan het verzekerd bedrag zelf bepalen, echter er wordt op toegezien dat je nooit meer dan 100% van je reële loon ontvangt. Immers, dan zou het interessant worden om wat langer ziek te blijven. De privé-verzekeraar beperkt zijn deel tot 80%, waarbij je de uitkering van de sociale zekerheid nog mag cumuleren. Heb je geen sociale zekerheid kom je dus maximaal aan 80%. Samen dus nooit meer dan 100%. Vergoedingen (allowances) worden niet meegeteld als loon.

Meer vragen over arbeidsongeschiktheid? Contacteer info@expatinsurance.eu

Auteur:

Filip Declercq
Expat & co