Bruno Van den Bossche is een rasechte wereldburger. Hij heeft zijn jongste kinderjaren doorgebracht in Rwanda en Congo maar ging uiteindelijk toch zijn roots in België opzoeken. Eenmaal aangekomen in Vlaanderen besefte hij wat een magnifiek continent Afrika wel niet is. Na enkele jaren rondkuieren op Belgische bodem bleef Bruno de Afrikaanse smaak nastreven. Het alomtegenwoordige zontekort werd hem uiteindelijk te veel en in september 1997 vertrok hij opnieuw naar Zuid-Afrika om er eigenhandig een reiskantoor voor incentive reizen en indivicuele reizen uit de grond te stampen. VIW was nieuwsgierig naar het relaas van deze globetrotter.

Hoe bent u in de toerismesector terechtgekomen?

Ik ben als wereldreiziger geboren, de zin naar en de smaak van het reizen zat er al van jongs af aan in. De periode dat ik in België woonde, zo’n 8jaar geleden, smachtte ik enorm naar de zon. Ik had toen de keuze, oftewel mij definitief settelen in een zonovergoten land, oftewel een job uitoefenen waarmee ik regelmatig naar het buitenland kon reizen. Ik koos toen bewust voor de eerste optie; definitief verhuizen naar Zuid-Afrika en er een zaak opstarten.

Waarom de Regenboognatie en niet in een ander land?

Na mijn opleiding in Brussel als handelsingenieur ben ik in de Belgische reissector terechtgekomen. Op een bepaald moment was ik daar min of meer op uitgekeken en had het idee om zelf een zaak op te starten. Er was echter het steeds weerkerend probleem, ik kwam zon tekort. Aangezien ik in Afrika, meer bepaalt Congo, ben geboren en er mijn hart verloor, was de keuze snel gemaakt. Maar dat was niet de enige impuls die mij ertoe aanzette om Zuid-Afrika te bestormen. In het toerisme is het noodzakelijk dat je over een strategie beschikt om van je reiskantoor een succesverhaal te maken en in deze context is het liberale klimaat in Zuid-Afrika zeker een voordeel, vandaar mijn keuze.

Wat was de reactie van uw familie en vrienden toen u besloot om definitief naar Zuid-Afrika te trekken?

Dat is eigenlijk probleemloos verlopen. Ik ben altijd een kosmopoliet geweest, net zoals een groot deel van mijn familieleden die verspreid over Kenia, Algerije en Spanje wonen. Met betrekking tot mijn vrienden liep dat ook heel vlot, ik zie ze nu zelfs vaker dan ervoor. Als ik naar België terugreis, maken wij altijd van de gelegenheid gebruik om samen de teugels los te laten. De grote afstand is gewoon een feit maar als je het verstandig aanpakt en regelmatig over en weer pendelt, kan je gemakkelijk al die contacten onderhouden. Het lijkt wel alsof ik in twee werelden leef, de Zuid-Afrikaanse en de Belgische.

Hoe verliep het proces om in Zuid-Afrika een onderneming op te richten en deze uit te bouwen tot een succesvolle organisatie?

De Regenboognatie is een modern en zeer liberaal land. Maar de administratie met betrekking tot home affairs (allerlei documenten i.v.m de burgerlijke staat e.d.) verliep zeer traag en bleef maar aanslepen. Toen dat eindelijk achter de rug was hebben we nog eens meer dan drie maanden moeten wachten op een werkvergunning. Het opstarten van de zaak zelf, verliep dan weer in een ijltempo. Na amper één week waren alle paperassen in orde om het bedrijf te introduceren in de reissector. Het Afrikaanse systeem is eenvoudig te betreden omtrent administratie. Dit in tegenstelling tot Europa waar men gedurende vijf jaar wordt ondergedompeld in een papierbak eer men de zaak echt kan uitbaten.

Welke diensten verleent u aan uw reizigers?

In het prille begin organiseerden wij enkel DMC-activiteiten (Destination Management Company). Maar na verloop van tijd ontdekten we een gat in de Zuid-Afrikaanse markt: reizen op maat voor individuen. Er waren wel enkele lokale touroperators die zich in mindere mate met zulke reizen bezig hield, maar ze wisten nauwelijks hoe ze incentive reizen moesten organiseren. Onze organisatie had, dankzij die incentive reizen, zowel een intellectuele als een technologische voorsprong op de concurrenten waarna we onze diensten verder diversifieerden naar reizen op maat voor individuen en gericht op bedrijven. Met reizen op maat voor individuen bedoel ik bijvoorbeeld reizen voor een groep jongeren die een vakantie willen beleven met regelmatige adrenaline-opstoten. Ik organiseer dan bijvoorbeeld een vierdaagse kanotocht, gevolgd door een bunjeejump van de Victoria Falls en eindigend met een vierdaagse nachtwaterrafting.

Naar welke landen kan men op reis gaan via uw reiskantoor?

Heel Zuidelijk Afrika ligt voor mijn reizigers open en al mijn bestemmingen zijn aan elkaar verbonden zodanig de reizigers verschillende combinaties kunnen maken tussen bijvoorbeeld Namibië, Botswana en Zimbabwe. We onderscheiden ons ook van de concurrentie door een volledige kennis van de bestemming aan te bieden. Tijdens de beginfase hebben we veel tijd en geld moeten investeren om al die unieke plaatsen te ontdekken en verkennen, maar dat was wel leuk om doen.

Was het een voordeel om als Vlaming een groot palet aan talen te hebben?

Ik heb een multiculturele en meertalige ploeg zodanig dat wij dicht bij de klant staan. Het is ook van groot belang dat je je cliënteel aanspreekt in hun moedertaal omdat ze toch wel enige affiniteit met hun cultuur en taal op prijs stellen. Een Spanjaard bijvoorbeeld, wordt graag aangesproken in het Spaans, dat geldt ook voor Vlamingen en andere nationaliteiten. De talenkennis die ik heb als Vlaming, is enorm verdienstelijk. Niet al mijn wegen zouden naar Rome leiden indien ik slechts één –of tweetalig was.

Op welke manier lokt u klanten naar uw reisbureau?

Wat incentive reizen betreft verloopt dat heel eenvoudig. In elk land zijn er een beperkt aantal agentschappen die zich specialiseren in deze reizen. Op de Belgische markt kan men spreken van ongeveer 200 contacten, waarvan een vijftigtal professionelen. Die agentschappen zijn rechtstreeks verbonden met ons reiskantoor en sturen klanten door die zich aan een incentive reis willen wagen in Zuid-Afrika. Maar wat individuele klanten betreft, gebeurt de klantenwinning op een andere manier. In 2001, het beruchte jaar van 9/11, werden wij gedwongen tot diversificatie. Wij behandelden al enkele FIT-klanten (Foreign Independent Travellers), maar op een te kleine schaal. We hebben toen alle krachten gebundeld om individuele klanten binnen te rijven. Dat hebben we op twee manieren volbracht. Enerzijds hebben we onze diensten gepromoot via onze eigen netwerkcontacten, en anderzijds consulteerden we verschillende reiskantoren. En zo is dat beginnen groeien.

Hebt u voldoende vrije tijd om zelf te genieten van de Afrikaanse cultuur en fauna&flora?

De opstartperiode en de 9/11-periode waren heel zwaar voor mij. Ik was toen werkelijk 24/24 ijverig bezig met mijn werk. Maar dat achterwege gelaten, heb ik absoluut voldoende vrije tijd om van de Afrikaanse geur en smaak te proeven, mits drukke periodes uiteraard. Je hebt natuurlijk grote groepen in de reissector met een comfortabele en financiële achtergrond die het zich kunnen veroorloven om hun zaak heel relaxt aan te pakken. Of hun bedrijf slaagt of niet, speelt maar een kleine rol want ze hebben toch voldoende spaarcentjes opzij staan. Maar voor ons ligt dat anders, wij moeten slagen in onze opzet, daar kunnen we niet onderuit.

Wat is uw meest positieve en negatieve ervaring aangaande uw emigratie?

Het meest negatieve zijnde administratieve rompslomp van de home affairs. Maar als ik dat vergelijk met het Belgische administratieve klimaat heb ik geen reden tot klagen. Een zeer positieve ervaring is de Zuid-Afrikaanse levenskwaliteit –en houding die stukken beter is dan de Belgische. Men kan daar een zaak runnen waarbij veel druk en werk aan te pas komt zonder al te veel stressymptomen te vertonen. Als ik het Vlaamse levensritme daarentegen in drie woorden moet beschrijven zou ik zeggen dat het van hier naar daar hollen is.

Bent u van plan dit te blijven doen tot aan je pensioen?

Ik zeg altijd dat ik een wereldburger ben en ik prefereer om één voet in elk systeem te houden. Maar als het aan mij ligt wil ik toch mijn wortels in Zuid-Afrika planten.

Jo Demeyere-Dekeyser