VANORSHAEGEN
EN PARNTERS
begeleidt niet langer kandidaat emigranten naar de VS
NÁ
11 SEPTEMBER
Even leek de liefde wat bekoeld maar zie, traag maar zeker
komt sinds kort de emigratiegolf naar Amerika terug op gang.
Hoewel het woordje golf er wat over is, lopen de
mails van zij die België definitief willen inruilen
voor een leven in de VS terug vlot binnen bij VIW. Of deze
mensen effectief ook het juiste visum in handen zullen krijgen,
is nog maar de vraag. Ondanks het feit dat kandidaat-emigranten
voor de VS zich vandaag de dag wel terdege bewust zijn van
deze moeilijkheidsfactor proberen nog velen, soms tevergeefs,
hun droom waar te maken.
Ik las onlangs ergens de volgende mooie verwoording; “Emigreren
is niet in één keer een knoop doorhakken,
maar het ontwarren van heel veel kleine losse draadjes.
Je moet ze één voor één los
maken, om ze vervolgens in het nieuwe land weer aan elkaar
te knopen”. Emigreren heeft nogal wat voeten
in de aarde. Je laat je vertrouwde omgeving achter en ruilt
deze voor het grote onbekende. Hoe pak je dat aan en hoe
maak je de juiste keuze? Ga je wel of niet? Het advocatenkantoor
Van Orshaegen & Partners met wie VIW info wil verstrekken
over ‘emigreren naar de VS’, moet soelaas brengen.
Tijd voor een gesprek.
Dirk
Van Orshaegen, advocaat aan de balie van Antwerpen en stichter
van het kantoor en Peter Mendonck, advocaat aan de balie
en hoofd van het internationale departement van het kantoor,
vertellen over ‘The American Dream’ of hoe moeilijk/makkelijk
het is om je toekomst in dit land op te bouwen. Stapt een
Vlaming vlotjes een advocatenkantoor binnen of doet hij
het toch liever ‘op eigen houtje’? Peter Mendonck
verwoordt het als volgt. “Heel wat mensen trachten,
in eerste instantie, via het net, aan de juiste informatie
te geraken. Er worden zelfs heuse ‘doe-het-zelf pakketten’
aangeboden en voor grof geld verkocht! Of deze manier de
juiste is durf ik niet te stellen. Wij kunnen alleen maar
met lede ogen toezien hoe velen, na een zware financiële
aderlating en heel wat illusies armer, bij ons komen aankloppen”.
Dirk Van Orshaegen beaamt dit en weet dat het weigeren van
een visum wel het ergste is wat je kan overkomen. “Je
gaat terug naar af en gans de procedure kan van voor af
aan beginnen. Natuurlijk spreken we voor onze winkel wanneer
we stellen dat de weg naar een permanent visum
makkelijker loopt via een advocatenkantoor. Eén,
we vallen nog steeds onder de deontologie van de orde van
advocaten. Gaan we over de schreef dan zijn we morgen out
of business! Twee, advocaten zijn vrijgesteld van b.t.w
wat het kostenplaatje voor een privé persoon toch
beduidend doet dalen.
HET
KANTOOR EN ZIJN DIENSTVERLENING
Van
Orshaegen & Partners telt 5 advocaten met elk hun eigen
specialiteit. Het eerder kleinschalige karakter van het
kantoor is tegelijk ook hun grootste troef! Geen doorverwijzingen
naar tientallen andere collega’s of, erger nog, op
je honger blijven zitten … Neen, de korte communicatielijnen,
een homogene kleine groep en de verschillende departementen
die alzo moeiteloos in elkaar overgaan, maakt het kantoor
succesvol en stabiel.
Drie departementen dus waaronder het internationale, voor
VIW veruit het belangrijkste en, zonder afbreuk te doen
aan de overige, het enige dat hier aan bod zal komen! Het
kantoor werkt wereldwijd doch met bijzondere expertise op
Amerika. Peter Mendonck verbleef enige tijd in Orlando en
werkte er zelf op een advocatenkantoor. Hij specialiseerde
er zich in de materie van immigration law en begeleidde
er bedrijven die er zich kwamen vestigen (business law).
Wat kan dit kantoor u als kandidaat-emigrant bieden? Loodsen
zij moeiteloos iedereen het gedroomde land binnen of schuilt
er toch ergens een addertje onder het gras? We willen het
graag weten. (Een opsomming van de meest courante visums
vindt u onderaan deze tekst)
“Mensen die vanuit België, of elders, hetzij
emigreren hetzij een bedrijf in het buitenland wensen op
te starten of er zaken gaan doen, begeleiden wij zowel op
juridisch als procedureel vlak”, vertelt Dirk Van
Orshaegen. “Er wordt samengewerkt met een groot netwerk
van advocatenkantoren in het buitenland. Hier wordt nauw
mee samengewerkt en zij zijn lokaal, volgens ons, de beste
spelers. Deze samenwerking geeft tal van voordelen, een
goede communicatie met België is er een van. Verder
kennen ze de lokale markt als geen ander, en werkt alles
beduidend sneller, wat voor de klant toch het belangrijkste
is”…
NEEM
EENS EEN ADVOCAAT MEE IN JE BAGAGE!
EFFICIËNT EN IN THE LONG RUN, GOEDKOPER...
“Bizar
eigenlijk maar ons cliënteel is grotendeels internationaal.
Met de Britten op kop (lachend).Voor hen is Amerika een
tropische variant van het thuisfront! De taalbarrière
voor een Engelse immigrant is immers onbestaande en het
ontbreekt hen verder ook niet aan lef en ondernemingszin.
Ook voor Belgische kmo’s leverden wij in het verleden
al maatwerk. Het klinkt misschien tegenstrijdig maar soms
is het verstandiger én goedkoper, wanneer een advocaat
met jou ter plaatse de zaken gaat onderzoeken. Misschien
rijzen er vennootschapsproblemen of dienen er afspraken
gemaakt te worden met buitenlandse banken of advocaten.
Het grote voordeel voor de cliënt, toch vaak een leek
in deze materie, is dat we alles onmiddellijk in goede banen
kunnen leiden en bijsturen om alzo efficiënter en vlotter
resultaten te behalen. Als advocaat infiltreer je als het
ware en kan je zonder tijdverlies ingrijpen waar nodig.
HET
MENSELIJKE ASPECT EN
DE WEINIG TOEGANKELIJKE VISUMPROBLEMATIEK
“Vlamingen
zijn een kritisch volkje en dat is maar goed ook, aldus
Peter. Ze hebben meestal een realistische en een gezonde
kijk op emigreren. Men neemt immers een zeer belangrijke
beslissing met impact op iedereen binnen het gezin. Of het
nu Frankrijk of Amerika betreft, het blijft een immense
stap omdat je geconfronteerd wordt met wetgeving. Zelfs
binnen de EU zijn de verschillen nog zo groot dat een goede,
degelijke begeleiding geen overbodige luxe is. Mensen moeten
stap voor stap begeleid worden in het hele proces. Wij kunnen
op juridisch vlak iedereen verder helpen maar hebben wel
één goede raad voor kandidaat emigranten:
leg uw lat niet te hoog! Blijf realistisch. Soms moeten
we mensen echt tegen zichzelf beschermen, moeten we hen
wijzen op mogelijke praktische problemen die eerst dienen
opgelost te worden alvorens we zelfs maar de juridische
kant van de zaak kunnen bekijken. Het juridische luik is
uiteindelijk het eindstadium.
Het verloop van een visumaanvraag verloopt als volgt: er
is een eerste aftastend gesprek. Wat kan? Wat kan niet?
Sommige dromen worden onmiddellijk doorprikt, anderen worden
dan weer dieper onderzocht. Wat zijn de mogelijkheden? Kan
er een vennootschap worden opgericht of neem je beter een
bestaande onderneming over? Is dit financieel haalbaar voor
de cliënt of zijn er alternatieven? Weet je, het komt
er in den beginne vooral op aan de mensen voldoende raad
te geven, hen vooreerst duidelijk op de hoogte te brengen
van de verschillende visa die voor hen van toepassing kunnen
zijn. Al dan niet met zijn beperkingen én vereisten.
Sommigen komen naar ons voor een bepaald visum met weinig
tot geen slaagkansen, dan raden wij ze aan de procedure
te starten voor een ander type visum waarbij de slaagkansen
veel hoger liggen. Overhaast te werk gaan is hier dus uit
den boze. Je dient potentiële emigranten, in zoverre
dat mogelijk is, voor te bereiden op deze grote stap. Een
handig werkinstrument hierbij zijn onze gedetailleerde vragenlijsten.
Daarna, wanneer de balans positief uitdraait, dienen de
mensen ons te voorzien van de nodige stukken ter voorbereiding
van de aanvraag van het juiste type visum”. Dirk pikt
hier nadrukkelijk op in: “Onze dienstverlening stopt
niet bij de feitelijke verhuis! Integendeel… visums
dienen, na verloop van tijd, verlengd te worden of in bepaalde
gevallen een omschakeling naar een ander type te ondergaan.
Wij volgen dit vanuit België nauwlettend op…
Een mensenleven evolueert! Zo kan een vrouw, wiens visum
niet toelaat te werken en studiebeperkingen voor de kinderen
inhoudt, na verloop van tijd misschien wel omgebogen worden
naar een ander visum waardoor zij plots veel meer mogelijkheden
krijgen! Uit ervaring weten we dat het deugddoend is om
op iemand te kunnen terugvallen die niet alleen je eigen
taal spreekt, maar ook met de nodige empathie kan reageren”.
PETER'S
VERBLIJF IN FLORIDA
EENS IN HET BUITENLAND WORDT JE DE GROOTSTE FAN VAN BELGIË
JE KAN JE ROOTS NIET LOOCHENEN
“Ik
wilde de wereld zien. Die drang was er altijd en groeide
met de dag. Op een bepaald moment kon ik niet anders dan
er aan toegeven! De onmiddellijke aanleiding was mijn eerste
bezoek aan Florida, in 1996. Ik was verkocht! Gelukkig dachten
mijn vrouw en kinderen hier net zo over. Vanaf dat moment
begon mijn zoektocht naar een werkgever die mijn visum kon
en wou sponsoren. Vrienden begonnen mee aan de kar te trekken
en zo kwam ik in contact met hun advocaat. Kort samengevat:
diezelfde man bood mij een job aan en sponsorde mijn visum.
In 2003 vertrokken we met gans het gezin. Ik heb er bijna
2 volle jaren gelukkig gewerkt. Ok, er waren momenten van
heimwee, momenten waarop je denkt: ‘wat doe ik hier’?
Het verlangen naar iets als een gewoon vertrouwd potje choco
kon ineens ondraaglijk worden. Maar eens dat stadium voorbij
kan je terug van de schoonheid van het land en zijn inwoners
genieten.
DE
AANTREKKINGSKRACHT VAN DE VS
Of
er geen ‘achterpoortjes’ zijn om toch het land
binnen te geraken vraag ik me af. Peter en Dirk knikken
eensgezind van neen. “Het Amerikaanse systeem is duidelijk
én transparant: hier zijn geen achterpoortjes. Als
het kan, kan het! Kan het niet, dan kan het ook écht
niet! Het is wit of zwart. Alle voorwaarden dienen voldaan
te zijn”, stelt Peter. Natuurlijk heb je altijd mensen
die het risico durven nemen om, bij het verstrijken van
hun toeristenvisum, nét even de grens over wippen
om alzo hun verblijf ‘te verlengen’. Wordt je
hier echter gevat dan riskeer je tot 3 jaar de toegang ontzegd
te worden. Speel het spel dus correct! Het is in feite simpel:
ofwel breng je brains binnen ofwel geld! In Amerika bestaan
er geen tweeslachtige oplossingen. De Immigration Policy
van de VS is nog steeds tolerant, ook na 11 september”
zegt Peter. Of er dan tóch geen gaten in de wet zijn
die het mogelijk maakt deze te omzeilen, dring ik aan…
“Trouwen met een Amerikaans burger is natuurlijk een
optie doch zeker niet zo evident als het in eerste instantie
lijkt, antwoord Peter geduldig. De opdracht is de consul
ervan te overtuigen van de degelijkheid van de relatie.
Vragen als hoe heb je elkaar leren kennen en hoe vaak zien
jullie elkaar (bewijzen voorleggen onder de vorm van vliegtuigtickets)
zijn legio. Op basis hiervan bekom je een K1 visum met de
duidelijke restrictie om binnen afzienbare tijd ( 3 maanden
na binnenkomst in de VSA) te huwen. Na je huwelijk kan je
partner je aanvraag tot een permanent visum sponsoren.
De immigratiedienst zal je dan nog een keer onderwerpen
aan een (vrij intieme) vragenlijst die de echtheid van je
huwelijk moet bevestigen. Na positief advies kan de omschakeling
naar een permanent visum (of Green Card) geschieden.
Vermeldenswaardig is ook dat je met een K1visum de toelating
hebt om te werken!
Amerika
binnengeraken is niet moeilijk. Uiteraard wordt je background
bij aanvraag van een visum gecheckt…dit gebeurt automatisch
zonder dat je daar zelfs maar weet van hebt. Heb je niks
op je kerfstok, dan blijft de VS een uiterst gastvrij en
open land. Een land trouwens dat een echt samenraapsel is
van emigranten: dat maakt het leven daar zo boeiend en aangenaam.
Het is een smeltkroes van verschillende nationaliteiten”.
“Het Amerikaanse systeem is voor een immigrant ook
een aantrekkingspool, voegt Dirk hier aan toe: je weet waar
je aan toe bent. De regelgeving kan soms absurd zijn maar
mensen houden zich wel aan deze opgelegde regels. Doe je
dit niet dan volgen er sancties, en wel onmiddellijk! 90%
van de Amerikanen houdt zich aan de regels! Stel je volgende
situatie even voor: je bevindt je in the middle of nowhere
en je nadert een kruispunt. In de verste verte geen andere
wagen te bespeuren. Wat doe je? Doorrijden natuurlijk! Wel
in Amerika zal iedereen stoppen, want verplicht. Waarom?
Daar stelt niemand zich vragen over. Amerikanen zijn helemaal
geen kritische mensen, zullen zich zelden tot nooit afvragen
waarom bepaalde regels zijn wat ze zijn. Maar nét
die orde en tucht trekt mensen aan en geeft ze een vorm
van veiligheid”.
Inge
Roggeman
