“DIE MENSEN LEVEN ZOALS JE ZOU MOETEN LEVEN”

Kroatië was voor Jef liefde op het eerste gezicht. Tijdens zijn eerste ontmoeting met het land merkte hij snel dat de Kroaten heel gastvrij zijn. “Kroaten zijn heel open mensen en houden van buitenlanders. Als je dan hun taal kent, lopen de contacten heel vlot.” Verder zijn de lokale mensen ook heel relaxed, alles mag maar moet niet. Als Vlaming is het een mentaliteit om jaloers op te zijn. In onze Vlaamse maatschappij is presteren het sleutelwoord, wij beulen ons af van ’s morgens tot ’s avonds om centen te verdienen. Maar dat is paradoxaal, want wij hebben geen vrije tijd om van die centen te genieten.
In het begin had Jef het vrij moeilijk om zich aan de Kroatische cultuur aan te passen. De grootste drempel die hij moest overwinnen was de overstap van een gejaagde naar een relaxte maatschappij, maar die gewenning verliep heel vlot. “In het begin stoorde ik me er wel aan dat ze bij een afspraak een half uur te laat kwamen, maar je went daar snel aan. Uiteindelijk ben ik zelf zo geworden.”

“OP TWEE MAANDEN HEB IK DE TAAL GELEERD”

Het eerste jaar dat Jef in Kroatië verbleef, studeerde hij aan de universiteit van Zagreb. Hij volgde een cursus die speciaal was opgesteld voor buitenlandse studenten. Er waren veel nationaliteiten aanwezig op de faculteit, vooral Chinezen, Japanners en Amerikanen. In het begin sprak hij voornamelijk Engels met zijn medestudenten, maar eens hij het Kroatisch een beetje onder de knie had, was van Engels geen sprake meer. Momenteel studeert Jef toerisme aan de universiteit van Dubrovnik, waar iedereen uitsluitend de landstaal spreekt.

“IN HET BEGIN WAS MIJN FAMILIE NIET ECHT TEVREDEN”

De familie van Jef was bij aanvang helemaal niet te vinden voor zijn avontuur. Hij heeft hemel en aarde moeten verzetten om hen te overtuigen van zijn beslissing. Aanvankelijk beloofde Jef zijn ouders om het avontuur te beperken tot één jaar om daarna terug naar zijn roots in Vlaanderen te keren. Maar eens ginder, merkte hij dat zijn toekomst niet in Vlaanderen maar in Kroatië lag. Met het argument dat hij daar een toeristische opleiding zou genieten, kreeg hij de toestemming van zijn ouders om zijn leven daar verder te zetten. Zijn ouders zochten Jef ondertussen al ettelijke malen op. Ook zij waren onder de indruk van de Kroatische natuur en cultuur en denken er zelfs aan om binnen enkele jaren naar het droomland van hun zoon te verhuizen.

VLAANDEREN INTERESSEERT ME NOG ALTIJD

Jef wilt nog altijd op de hoogte blijven van wat er reilt en zeilt in Vlaanderen, vooral van het Belgisch voetbal. Maar de Vlaamse dagbladen prijken niet in elke krantenkiosk en als men een Vlaamse krant vindt, is die een tiental dagen over tijd. Dankzij de satelliet van zijn Kroatische vrienden kan Jef toch op de hoogte blijven van Vlaams nieuws. Maar de beste uitvinding van de laatste decennia, internet, biedt natuurlijk ook soelaas. Hij vindt er alles op wat hij wilt weten over de Vlaamse actualiteit. Via internet kan hij ook zijn vriendschapsbanden en contacten met de familie onderhouden. Met het softwareprogramma ‘Skyb’ kan Jef, via internet, kosteloos bellen naar zijn thuishaven. De tarieven van de gewone telefonie laten dit niet toe.
Sporadisch brengt Jef ook nog wel eens een bezoekje aan Vlaanderen. In de eerste plaats om zijn familie en vrienden te ontmoeten, maar af en toe ook in functie van zijn werk als gids. Hij moet dan op een beurs staan om Kroatië in een goed daglicht te zetten en om reizigers aan te trekken. Maar zijn verblijf in Vlaanderen is meestal van korte duur want in Kroatië heeft Jef het gevoel het hele jaar op vakantie te zijn.

“Meer koffie drinken dan werken” is de leuze van de Kroaten. Als we ons zouden laten meevoeren door deze gedachte krijgen we misschien ook hier een zuiders temperament boordevol zon en witte stranden met palmbomen, maar dan wel met Belgisch bier en geen cocktails.

Jo Demeyere-Dekeyser