HOME | VIW.THUIS |
 



Publicatiedatum
22/11/05

[COÖRDINATEN]

Om het thuisfront op de hoogte te houden van haar Hongaarse avonturen, begon Kim een webblog

Ik zou graag gaan studeren in het buitenland

Portaal over leermogelijkheden binnen de Europese ruimte

Lessius Hogeschool























































VERTREKKEN | NATIONAAL | INTERNATIONAAL | WERKEN| JONGEREN | ZOEKERTJES
       
 


 

Kim KennesKIM KENNES
MINNARES VAN DE HONGAARSE TAAL

“Zou je het Hongaars niet als keuzetaal overwegen?”, stelde men Kim Kennes voor tijdens een infodag aan de Lessius-Hogeschool in Antwerpen. “Spaans wordt al door zovelen gestudeerd”. Met het vooruitzicht van de toetreding tot de Europese Unie zag ze dat wel zitten. Dus, vatte Kim de studie vertaler-tolk Hongaars-Frans aan. Dat ze het serieus meent met dat Hongaars mag duidelijk zijn, want momenteel en dit gedurende vijf maanden verblijft ze bij een Hongaars gastgezin in Csömör, een voorstadje van Boedapest en studeert ze aan de Technische Universiteit in de metropool. Tegen de achtergrond van wat ooit een trotse keizerstad was, wordt Kim’s leerproces bespoedigd. Een portret van de twintigjarige Hasseltse.

ERASMUS-PROJECT

De Hongaren hebben een zeer eigenaardige taal, behorend tot de Fins-Oegrische talenfamilie. Verwantschap is er enkel met het Fins en Estisch, wat wel niet mag geruststellen want nergens in Europa is er een taal die ook maar een beetje op het Hongaars lijkt. Typerend voor de taal zijn de vele accenttekens: á, é, ó, ö, ú en ü, die het leren van de taal allerminst vergemakkelijken en de westerse toerist of reporter wel eens in het haar doen krabben. ‘Nem beszelek magyarul’ of ‘ik spreek geen Hongaars’ had ik uit het hoofd geleerd, net zoals ‘Beszél angolul?’ of ‘Spreekt u Engels?’ Helaas werd er vaak ‘neen’ of ‘nem’ geknikt op deze vraag. “Tja, de enige manier om een taal écht onder de knie te krijgen, is een krachtig taalbad”, lacht Kim. Niet dat ik ambities heb, maar ze heeft uiteraard wel een punt. “In 2004 heb ik al eens veertien dagen bij hetzelfde gezin gelogeerd als waar ik nu verblijf. Op eigen initiatief en tijdens de vakantie was dat toen en dat beviel zo goed dat ik steeds mocht terugkomen. Nu ben ik hier voor een Erasmus-project en erken zeker de voordelen om bij een lokaal gezin te verblijven. Ik word verplicht om 24 uur per dag de taal en de cultuur te beleven. Wie op kot zit, spreekt op school ook wel Hongaars maar wordt vaak aangesproken door Hongaren die op dezelfde school Nederlands leren en waarmee onderling Nederlands gesproken wordt.”

HET VOORDEEL VAN KLEINE TALEN

Want er zijn inderdaad nog meer Vlaamse studenten die momenteel in Hongarije vertoeven. Het Hongaars is een jonge optie die in de lift zit. “Toen de opleiding drie jaar geleden van start ging in Antwerpen waren er slechts vier studenten. In mijn jaar begonnen we met twaalf en dit academiejaar schreven er zich achttien studenten in.” En ze zijn er zich in Antwerpen terdege van bewust dat een buitenlandse ervaring de studenten heel wat kan bijbrengen. “Niet alleen voor de taal, maar je wordt ook veel zelfstandiger. De onzekerheid bekruipt me opnieuw als ik denk aan mijn eerste Hongaarse schooldag toen ik moest achterhalen of ze mijn inschrijving goed ontvangen hadden. Wonder boven wonder bleken ze op de hoogte van mijn komst maar voor hetzelfde geld moet je het daar met handen en voeten uitleggen.”
“Als je de kans hebt, moet je ze grijpen, dat wordt er duidelijk ingeprent op Lessius. En eenieder die de studie tot dusver volhield, gaat ook op Erasmus. Dat is natuurlijk het voordeel van een kleine studierichting te zijn. Iedereen kan op buitenlands avontuur en we hoefden zelfs geen motivatiebrief te schrijven. Dat ligt voor andere opleidingen wel eens anders. Daar wordt beoordeeld op resultaten en kunnen de besten, diegenen die het het minst nodig hebben, als eerste gaan, wat ik niet erg logisch vind.” Boedapest is niet de enige universiteitsstad waar Vlaamse studenten in het Magyarenland terechtkunnen. “Zoveel grote steden heeft Hongarije natuurlijk niet maar ook in Gödöllõ en Pécs zijn er mogelijkheden. Gödöllõ lijkt mij wel leuk omdat het veel kleiner en misschien gezelliger is. Maar er valt niet zoveel te beleven of het moet zijn dat je graag tien keer het paleis van Sisi bezoekt.”

TAALBAD OP HOOG NIVEAU Sfeerfoto Boedapzest
“Ik heb hier op mijn interimschool de kans om mijn talencombinatie actief te verbeteren. Voor Frans volg ik een postgraduaat en Hongaars volg ik voor buitenlanders. Hongaarse literatuur en muziek zijn dan weer specifieke vakken voor Erasmus-studenten die in het Engels gedoceerd worden. Het Frans is vrij hoogstaand maar niettemin hoor ik hier in Boedapest maar weinig Frans spreken. Wel krijg ik soms de reactie dat ik na amper twee jaar Hongaars te volgen, de taal al vlot spreek. Dat is natuurlijk vooral de verdienste van de twee Hongaren die ons les geven op Lessius. Zij zijn native-speakers en dat trekt het niveau omhoog natuurlijk. Het merendeel wat op straat en in de media gesproken wordt, versta ik dus wel en het is leuk dat ik mij tussen de Hongaren kan uitdrukken. Maar de weg naar tolk blijft natuurlijk nog lang.”
Daar waar Kim Kennes lange tijd de voorkeur had om Spaans te studeren, ontpopte ze zich tot een vurige minnares van het Hongaars. “Dat Spaans komt er nog wel van. Ik heb een obsessie dat als ik naar een land ga, ik de lokale taal ook wil spreken. Spaans zal ik altijd nog wel op m’n eentje kunnen leren, wat ik me met Hongaars niet onmiddellijk zie doen.”

KANSEN OP DE ARBEIDSMARKT
Een kleinere en minder populaire taal geeft zeker een meerwaarde op de arbeidsmarkt. Een gediplomeerde kan er zich mee onderscheiden. Zowel bij de diverse overheden, in de eerste plaats de Europese Unie, maar ook in het bedrijfsleven zijn afgestudeerden met de kennis van het Hongaars nodig. “Zelfstandig tolken zie ik me niet onmiddellijk doen. Bijsluiters van geneesmiddelen vertalen al helemaal niet. Ik droom ooit aan de slag te kunnen bij een Europese instelling, maar of het haalbaar is, zal de tijd moeten uitmaken. Ik kan natuurlijk ook nog altijd als gids in Boedapest aan de slag, met dank aan mijn leraars cultuurgeschiedenis”, lacht de Hasseltse studente.

Koen Van der Schaeghe

     




© Vlamingen in de Wereld