Een delegatie van de Belgische vzw Murga was te gast in Buenos Aires, de bakermat van de Murga.
De jonge artiesten volgenden verschillende workshops en gaven optredens in verschillende carnavalstoeten van Buenos Aires.

Op 20/2 gaven ze een optreden in het Cultureel Centrum Ricardo Rojas. De zaal zat afgeladen vol. 
Tussen Argentijnse publiek zaten ook een paar Belgen, benieuwd wat een Murga nu eigenlijk was.
De avond begon met carnavalsliederen van een Argentijnse Murga, clowns, een bandoneonist, een echte Argentijnse bomba (grote trom) met bovenop kleine cimbaaltjes.

Een Murga kan je vergelijken met een wijkfanfare van bij ons. Allen is het veel kleurrijker en de muziek heel ritmegebonden. Een Murga ontstond in Cuba en de Caraïben, een mengeling van de uitbundigheid van de Afrikaanse slaven en de muziek van de Europese migranten. Toen het afzakte naar de streek van de Rio de la Plata (Buenos Aires en Montevideo) kreeg het zijn authentiek karakter zoals het nu gekend is.

De wijken werkten een heel jaar aan hun danspassen en maakten muziek op recyclage materiaal. Elke wijk heeft/had hier een murga, als twee murga's elkaar tegenkwamen op de straat, ontstond er een dialoog die zijn agressie legde in zijn teksten en de slagen op de grote trom. De danspassen werden gebruikt om elkaar de loef af te steken, de ene al gevaarlijker dan de andere. De Argentijnse Murga is strikt aan regels gebonden. De kleine nuances worden aangegeven door de cimbalen op de grote trom, voor leken is het verschil tussen twee murga's niet te horen, het lijkt allemaal hetzelfde, toch beweren ze bij hoog en bij laag, dat er een groot verschil is in de fijne tingeling van de cimbalen. Een Murga heeft een grote sociale impact. De mensen werken het hele jaar aan de kostuums, de danspassen en de muziek. Zij leren elkaar kennen en werken aan 1 gemeenschappelijk doel: de beste murga worden van de stad.

Tijdens de militaire dictatuur was de murga uit den boze: door de kritische teksten was het politiek gezien niet geliefd, en de kerk hield er ook niet van door de opzwepende muziek. Tegenwoordig is het tijdens de carnavalsmaand terug alom vertegenwoordigd in de straten en op de pleinen. Iedereen mag meedoen, je moet echt niets kunnen of helemaal geen professionele danser of muzikant zijn, alleen de regels volgen en basta.

In België is drie jaar geleden de Murga-beweging tot stand gekomen. Ook uit een sociaal gegeven: mensen uit hun huizen halen, samenhorigheid brengen tussen de mensen van een wijk, zonder dat je echt een muzikant of prima ballerina moet zijn: gek doen is alles wat je moet kunnen. Bij ons komt de Murga vooral op de straat tijdens de zomermaanden. Voor carnaval is het te koud, de murga komt van Latijns Amerika en daar schijnt de zon tijdens carnaval, er is dus geen Murga zonder zon!

CECI N'EST PAS UNA MURGA: 9 Vlaamse murgueros trekken naar de bakermat van de Murga in Buenos Aires, Argentinië

Onder leiding van artistiek trekker Enrique Noviello (zelf een vroegere Argentijnse murguero) van de Antwerpse murga Los Murginales, en Andres Lübbert, documentairemaker, gaan de Vlaamse murgueros op zoek naar de traditie van de MURGA.

Met La Matraca, de murga van Coco Romero (murga-kenner bij uitstek), zullen zij optreden in Centro Cultural Ricardo Rojas ( www.rojas.uba.ar). De murgueros zullen ook op zoek gaan naar de roots van de Argentijnse murga’s d.m.v. interviews die geregistreerd worden op film.

De naam 'Ceci n'est pas una murga', afgeleid van de surrealistische werken van Magritte, betekent dat we surrealistische Murga zijn volgens de Argentijnse traditie. Murga’s in Vlaanderen zijn immers beïnvloed door verschillende stijlen, waaronder ook de fanfareritmes, en ze maken deel uit van een sociaal-artistiek project. In Argentinië bestaat er een grote murga-traditie met specifieke ritmes en dansen. Uiteindelijk behoren de Murga’s tot dezelfde familie, vandaar Ceci n’est pas una Murga.

Het is een uitwisselingsproject waarbij de knowhow van Murga gedeeld wordt en we willen leren van lokale praktijken. Nadien wordt de documentaire vertoond aan de Vlaamse murga’s en het bredere publiek. De ervaringen van deze uitwisseling worden via workshops teruggekoppeld naar de eigen murga’s.