|
A Beach Symphony |
 |
 |
 Cottages met het strand als voortuin
Bewondering, nieuwsgierigheid, spanning, twijfel... Het levensverhaal van Christel en Jan Arryn is doorspekt met intense gevoelens en ontmoetingen. Ze vormen de rode draad in hun leven en bovenal in hun warme Indische bad. Hier belandden ze niet uit een spiritueel reveil noch uit een dans der dwazen, maar met een bagage aan toeristische kennis. Christel en Jan blijken net padvinders met een track record om vijfjaarlijks wat anders te doen. Vandaag is dat A Beach Symphony. Thuis in India, maar ook onderweg naar elders.
 Sitar Cottage
Wie denkt dat Vlamingen enkel in Zuid-Europa toeristische bakens verzetten, heeft het goed fout. Ook
exotisch Vlaams logeren behoort tot de mogelijkheden, in de zuidwestelijke Indische provincie Kerala bijvoorbeeld, waar twee Oost-Vlamingen op Marari Beach een groeiend aantal cottages met private tuin uitbaten. Die luisteren bovendien naar verleidelijke namen als Violin cottage, Sitar cottage, Khombu cottage en Nagaswaram. Jan en Christel zijn gepokt en gemazeld in de horeca. “Een zaak in het buitenland… ja, het was een onderwerp dat eerder ter sprake kwam. Maar steeds met de nodige nuchtere kanttekeningen. Tot we net voor onze eerste reis naar Kerala kennis maakten met Raf Nonneman, een kruideninvoerder uit Temse, die ons op de kansen en risico’s wees, en bracht ons toen reeds in contact met onze toekomstige lokale partner. Na een extra trip besloten om een nieuwe uitdaging in ons leven aan te gaan.”
“We reisden naar de vijf continenten, proefden van ‘s werelds mooiste regio’s en heel vaak zeiden we ‘Waaaaw, het is hier mooi en tof’, maar stelden onszelf ook nuchter de vraag ‘Hoe krijgen we volk naar hier?’ Vele horeca-dromers maken ons inziens de fout door in den beginne te veel op vrienden en familie te rekenen. Maar daarmee vul je je kamers niet hé? Dat is een belangrijke strategische keuze die je moet maken. Je ziet het genoeg in Frankrijk of Spanje, waar eenieder zo dicht mogelijk bij een concurrent wil zitten en waar soms wel veel passage is, maar geen kat stopt. Voor ons was het ook geen pensioenproject of zo, wij wilden ervan leven. Het is een andere insteek als je twee of drie kamers hebt en reeds tevreden bent als je uit de kosten bent.”
 Foreign direct investment
Als Christel en Jan onderweg iets geleerd heb, dan is het wel dat wanneer je iets met al je energie en enthousiasme aanpakt, dat het ook lukt. Het horecavirus is dan ook een eigenaardig beestje. Eens het in je bloed zit, krijg je het er niet meer uit. “En je moet durven toegeven dat er soms ook toeval in het spel is. Ontmoetten we de kruideninvoerder niet, dan waren we er nooit aan begonnen. Maar ook een Indiër die we lokaal onder de arm namen, werd een belangrijke pion. Dankzij hem kwamen we uiteindelijk terecht op Marari Beach en in het dorpje Mararikulam, nabij de stad Alleppey. Daar bouwden we vlak bij het strand onze logies uit. We kochten ons in in een bestaand basic project met vier visserschalets en renoveerden ze stap per stap. Zonder startpunt en de nodige connecties is het niet gemakkelijk om iets in een land als India te doen. Zeker om van nul iets op te starten, draag je best een goed geladen rugzak op je rug. Na eerdere horeca-ervaringen, kochten Christel en Jan een hotel in Spa. Dat verkochten ze niet op een blauwe maandag, maar weldoordacht. Ook niet omdat ze in conflict waren met zichzelf, maar net omdat ze zich mentaal wilden verrijken. En wanneer een zaak goed draait, zullen we vaak naar elders trekken. Loslaten, zoals ouders doen met hun volwassen kinderen.”
Wie een zaak start of in één participeert in het buitenland, informeert zich natuurlijk grondig over de nodige vergunningen, wettelijke voorwaarden,… In India heb je de Reserve Bank of India, die een foreign direct investment systeem heeft , waarin je sector per sector kan terugvinden hoeveel buitenlandse participatie is toegelaten. In de toeristische sector is dat 100% en kan je met andere woorden als niet-Indiër een eigen zaak starten. Maar in de beginfase kan je mijn inziens een lokale partner best gebruiken. Al moet je de touwtjes stevig in handen houden. Je mag ook geen zenuwpees zijn. Naar de lokalen toe moet je zo gedreven mogelijk overkomen, maar innerlijk leg je je er zo snel mogelijk bij neer dat het zal komen, wanneer het komt. Je zal ook vlug ondervinden dat men geen neen kan zeggen, wat soms nare gevolgen heeft. Want ‘Yes sir, no problem’ kan net zo goed neen betekenen. Ook het eigendomsysteem van India is apart. Stel dat je een boom plant op een stuk land, waarvan je niet de eigenaar bent, en ook niemand anders, dan bezit je toch het land waar die boom op staat.”
2.000 km fietsen
Christel en Jan hebben heel wat horeca-ervaring, met eerst drie jaar Boudewijnpark en Walibi, waarna ze tien jaar lang hun eigen zelfstandig avontuur beleefden in de Ardennen. En dan kwam India. Een eerste project werd trouwens in laatste instantie afgeblazen. “Ons hotel in Spa was verkocht, ons huis stond te koop, de inboedel was onder weg,… en de deal ging niet door. Daar stonden we dan, met een minimum aan bagage en onze hond. We hadden de keuze, terugkeren of blijven. We kozen voor het laatste, kochten twee fietsen waarmee we dagelijks op verkenning gingen en ontdekten hoe de mensen er echt leven. We fietsen zowat 2000 km op enkele maanden tijd en dat was echt genieten. Dat was ons geluk, want anders liepen we misschien rond als een kip zonder kop. En toen kwam onze contactpersoon van het eerste uur met een nieuw project op de proppen, met typische Keralese huisjes, dat A Beach Symphony gedoopt werd. De rest is geschiedenis.”
“We weten ons te onderscheiden binnen het toeristische aanbod. Verblijf en vakantie op maat, per koppel of gezin één cottage. Onze normale bezetting is tussen de acht en de tien personen. Onze kleinste cottage meet 100 m², waarin 30m² terras, omdat je effectief 90% van de tijd buiten doorbrengt. We hebben geen restaurant, alles wordt opgediend op het terras met een vorm van butlerservice. De gasten kiezen wat ze wanneer willen. We laten hen op een aangenaam ritme leven. Het is hun vakantie en zij moeten zich ook geen vier keer per dag omkleden om te ontbijten, te lunchen, te dineren. We bieden verantwoordde luxe. In tussentijd zijn we in blijde verwachting van vier bijkomende cottages die in samenwerking met de plaatselijke bevolking worden gebouwd.”
Kokos- en rubberstreek
Vele gasten arriveren met grootse plannen, maar hun activiteiten beperken zich vaak tot het terras, de hangmat, de zee of het zwembad. We bieden een vrijblijvend programma aan, waarbij we ons veeleer verplaatsen met autoriksja’s of toektoeks. Je reist aan lage snelheid en ziet veel meer. India is booming en de economie groeit bijna nergens zo snel als hier. Klinkt niet relaxed en toch lijkt het alsof deze economische hysterie aan het zuiden van India voorbij gaat. In Kerala, langs de zuidwestkust, met haar vruchtbare grond, vele rijstvelden en de kleine dorpjes is één van de meest landelijke staten van India. Het leven kabbelt hier nog rustig door. Hier vind je nog de rust en ongereptheid van het Indiase platteland. Je zou het dan ook niet zeggen dat in deze regio 80% van de wereldwijde kokosmattenproductie plaats vindt. En wat verder kom je in de rubberstreek terecht, goed voor 30% van de wereldproductie. Iets meer naar het noordoosten ontdek je de kruidenstreek. Velen geraken er niet, want onze langgerekte strook langs de Arabische Zee heeft op zich al heel wat te bieden. Er zijn veel kanalen, meren en rivieren te vinden achter de kustlijn, die samen bekend staan als de Backwaters.”
 |
© Toni de Coninck
|
“In India vestigen zich heel wat bedrijven uit de meubelsector. Kerala zou een ideale testmarkt zijn voor klimaatgevoelige producten. Alle omstandigheden die nefast zijn voor het onderhoud, zijn immers aanwezig. Veel zon van november tot april, intensieve regenperiodes tijdens het moessonseizoen en dan nog het zout natuurlijk. Je moet weten dat zelfs inox roest bij ons. De moesson is onze grootste vijand. Wij zitten vlak bij het strand. Een prachtige zee met een erg korte branding. Je gaat buiten en je bent onmiddellijk op het strand, echt het bountygevoel. Misschien is dat wel het grootste verschil met ons leven in België, waar we sowieso geen sociaal leven hadden. We hebben vandaag iets meer tijd om met de gasten te spenderen in de tuin of aan het strand. We gaan niet alle dagen naar zee, maar we horen ze, horen of ze wild of rustig is, zien de vissers op het strand,… Je kan met heel grote dromen vertrekken, maar hou ook in het achterhoofd wat je in het slechtste geval kan doen. En dan kom ik terug op onze ervaring en we hebben er nu alweer drie jaar bij. En dat zijn tropenjaren hé, die tellen dubbel.”
Meer info: www.abeachsymphony.com
|
|
|
|
