Gelukkig
sprak ik vlot Duits en Engels. Zo kon ik onze twee kinderen
helpen met de aanpassing aan een nieuwe omgeving en taal,
terwijl mijn echtgenoot de wereld afreisde voor de zaak.
Tennis spelen op de Country Club was erg leuk, maar toen
onze dochter naar de universiteit vertrok en onze zoon
twee jaar later dezelfde weg zou volgen, wilde ik zelf
terug beroepsactief worden. Mijn vroegere studies lieten
me toe, na een soort ingangsexamen (GMAT), de MBA studies
aan Georgia State University aan te vatten. Met 44 was
ik veruit de oudste studente in elke cursus en dikwijls
de enige zonder zakenervaring. Met 46 en een “straight
A” diploma MBA in International Finance op zak,
duurde het toch nog vijf maanden voor ik de juiste werkgelegenheid
vond. Ik belandde bij Sun Trust, een super regionale bank.
Gedurende vier maanden nam ik deel aan een training programma,
waar enkele collega’s samen met mijn kinderen op
de schoolbanken hadden gezeten. Van theoretische cursussen
werd ik vrijgesteld doordat ik hoge punten behaalde op
voorbereidende examens. Ik kwam terecht bij een nieuw
gevormde Corporate Finance groep als analiste. Daar bouwde
ik een zeer brede ervaring op. De groep groeide uit tot
Capital Markets met een personeelsbestand van enkele honderden.
Mijn laatste positie was Director of the Financial Advisory
Group. Met een staf
van jongere MBA’s traden we op als financiële
raadgevers voor beursgenoteerde ondernemingen, meestal
klant van de bank. Na 13 jaar overtuigde Georges mij dat
er meer tijd moest komen om samen te reizen en golf te
spelen en dus zei ik Sun Trust vaarwel.
Wat mij lang als vreemd
voorkwam is dat mijn collega’s veel bewondering
hadden voor mijn talenkennis, maar dat ik weinig kans
kreeg om ze te benutten. Op de International Division
was men trouwens van mening dat iedereen toch Engels spreekt.
Anderzijds werd een Vlaamse tongval mij nooit kwalijk
genomen.
Ik bewonder buitenlanders
die zich kunnen inleven in de Amerikaanse spectator sportwereld.
Op maandagmorgen kunnen meepraten over baseball, football
of basketball is zeker belangrijk, maar daar heb ik nooit
aandacht aan besteed. Goed genoeg golf spelen om met klanten
op stap te gaan, had echter een voordeel geweest. Heel
wat handshake deals worden op de golf course
gemaakt, vooral in mijn branche.
Ik moet bekennen dat het
jaren duurde voor ik een gezond peil van zelfbewustzijn
opbouwde. Dat vergemakkelijkte mijn inschakeling in de
Amerikaanse zakenwereld zeker niet, assertiveness
wordt hier echt met de paplepel ingegeven.
Nu, vijf jaar op pensioen,
kijk ik met veel voldoening terug op mijn relatief korte
loopbaan in het bankwezen. Ik heb het steeds erg geapprecieerd
dat enkele mensen mij op een leeftijd dat sommige reeds
aan pensioen beginnen te denken nog een echte kans hebben
gegeven. Een Belgische reporter die mij ooit interviewde
voor de Financieel Economische Tijd schreef in zijn artikel
dat ik in België 'nooit meer aan de bak' zou gekomen
zijn. Leeftijd blijkt hier minder als hindernis beschouwd
te worden. Energie, creativiteit, leadership en aanpassingsvermogen
worden zeer op prijs gesteld.