Bijna vier maanden geleden zijn we met een one-way ticket naar Australië gevlogen. De laatste maanden in België waren heel uitputtend door alle voorbereidingen en emoties bij het afscheid nemen van familie vrienden en collega's. Maar na lang wachten zaten we eindelijk op de vlucht die ons naar een nieuwe toekomst zou brengen. We werden in Adelaide fantastisch verwelkomd door onze Australische vrienden Abby en Steve, die ons de eerste weken ook enorm hebben geholpen met alles in orde te brengen en ons wegwijs te maken in ons nieuw leven. De eerste zes weken waren vrij hectisch. Je moet dan ook alles opnieuw organiseren: auto kopen, mutualiteit en verzekeringen in orde brengen, bankrekening openen, rijexamen afleggen, huis zoeken, huisraad kopen, werk zoeken, ...

Toen onze verscheepte goederen eindelijk in de haven aankwamen en vrijgegeven werden door de douane, was het echt feest! We zagen spulletjes terug die we in geen maanden meer gezien hadden, want we waren 5 maanden voor ons vertrek al beginnen in te pakken. Het moest toen immers allemaal in de weekends gebeuren, want we hadden gepland ons verlof op te nemen na ons vertrek.
We hadden alleen maar kleine persoonlijke spulletjes mee zoals boeken, kledij, foto's, cd's, ... (En nog hadden we 11m3 – we hadden nochtans veel verkocht, weggegeven of weggegooid in België...) Het was wel leuk om alles opnieuw in te richten : nieuw meubilair, nieuwe wasmachine, nieuwe koelkast, nieuwe computer, ...

Na 6 weken van heen en weer geloop hebben we besloten om toch wat vakantie te nemen en rond te toeren in Australië. Zo hebben we een 5-daagse gedaan naar het Eyre Peninsula, onlangs in het wereldnieuws omwille van grote busfires.
We hebben genoten van de immense natuur, prachtige klippen, kleurrijke zonsondergangen en we hebben gezwommen tussen en met de zeeleeuwen. De Australische natuur blijft ons nog elke dag verbazen.

                                                    FEESTDAGEN BIJ DE AUSSIE'S

De feestdagen waren echt wel anders dit jaar. Om te beginnen voelden we helemaal geen kerstsfeer. Kerstmis zal voor ons eeuwig geassocieerd blijven met "buiten-lekker-koud-binnen-lekker-gezellig-bij-de-stoof". Hier wordt Kerstmis meestal heel uitbundig gevierd, vaak met een grootse barbecue buiten. Niet echt kerstmisachtig maar het was wel erg leuk.

De dagen voor kerstmis worden er Christmas Carols by Candlelight georganiseerd, dat was zowat het enige moment waarbij we een kerstgevoel kregen: de mensen komen samen aan het strand en er worden kerstliederen bij kaarslicht gezongen. Heel speciaal. In Adelaide zelf werd dit dan afgesloten met een groots vuurwerk.

Na de kerstdagen hebben we het vliegtuig genomen naar Perth. Daar hebben we oud-op-nieuw gevierd met Belgisch-Australische vrienden.
Op zondag 9 januari zijn we dan samen naar de VIW-bijeenkomst gegaan van de Vlaamse Club van West-Australië. Het was een vreemde ervaring om hier in het verre Australië zoveel Belgen bij elkaar te zien! Roger Overmeire heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om ons er voor te stellen als de nieuwe VIW-vertegenwoordigers voor Australië. Het was een gezellig samenzijn en het was heel boeiend om het migratieverhaal van anderen eens te horen. We moesten echter wat vroeger de feestdis verlaten, want we gingen terug het vliegtuig op richting Adelaide. Maandag 10 januari was immers Rudi's eerste werkdag!

                                                        AUSTRALISCHE JOBGODEN

Zoals de meeste migranten hier, zijn we naar Australië gekomen zonder job, wat toch wel een sprong in het duister was. De jobgoden waren echter met ons, want na 2 weken Australië had Rudi al een werkaanbieding! Het was geen probleem om pas in januari te beginnen, want we wilden onszelf eerst de tijd gunnen om ons aan te passen en vakantie te nemen. Rudi werkt nu als Account Executive bij Marsh (internationale verzekeringsmakelaar) en ziet het allemaal goed zitten! De eerste week was heel zwaar, niet alleen omdat alles nieuw was, maar alles was ook in een andere taal dan je moedertaal! Het was niet altijd eenvoudig om het Aussie slang van zijn collega's te verstaan. Maar hij is er heel welkom en hoort er al helemaal bij. Zijn accent wordt eerder als exotisch dan als storend ervaren. We voelen ons hier niet echt migrant, want uiteindelijk is iedereen hier ooit gemigreerd, het gaat vaak niet verder dan de grootouders. Het is werkelijk een fusion van nationaliteiten.

Inez is intussen aangesteld als casual Nederlands vertaler en tolk voor de South Australian Government. Dit is echter geen voltijdse job, dus blijft ze verder zoeken. Het is alleszins een goede start! Werken is een belangrijk deel van de integratie, zo leer je meer van de gebruiken en de cultuur van de Australiërs kennen.

                                                         INTEGRATIE DOWN UNDER

Tot nu toe hebben we al veel geluk gehad met onze integratie, met als hoogtepunt Rudi's job bij Marsh. Zonder dat jobaanbod zouden we zeker wat meer stress hebben. Opnieuw starten is niet te onderschatten, maar dat wisten we op voorhand.
Enerzijds is het een boeiende uitdaging, anderzijds erg vermoeiend en verlang je bij momenten echt naar een vertrouwde situatie of omgeving. Alles is dan ook nieuw: het huis en de inboedel, de straten, de omgeving, de wegcode, je positie op de weg (links!), het stuur van je auto (rechts!), de taal, het Aussie slang (dialect), sociale gewoontes, omgangsvormen, winkels en producten (welke zijn goed, welke niet, welke zijn duur en welke zijn goedkoop), televisie-en radiozenders, het toetsenbord van de pc (qwerty) enz. Het is boeiend, maar bij momenten verlang je echt naar iets vertrouwds, dat hoort er natuurlijk allemaal bij.
Bij momenten voel je je wel een vreemde eend in de bijt: je kent bijvoorbeeld de plaatselijke bekenden (nog) niet, noch de lokale geschiedenis, dus je kan vaak niet echt meelachen met een of ander mopje. Maar we zullen hier natuurlijk altijd Belgen blijven. En dat is maar goed, want dat zijn we ook.

Het fantastische is dat Australië ons elke dag opnieuw blijft verbazen en boeien. De natuur en de uitgestrektheid zijn niet onder woorden te brengen. En (bijna) elke morgen opstaan met het zonnetje in huis en het gekwetter van de vele exotische vogels in de oren, stemt een mens vrolijk. Of 's avonds voor het slapengaan even gaan wandelen op de pier of aan het strand...zalig.

Het contact met familie en vrienden België verloopt heel vlot. Internet maakt het veel makkelijker. Je kan met elkaar praten, elkaar zien via een webcam,... Echt plezant, al zou een fysieke aanwezigheid natuurlijk beter zijn...

Hoe langer we hier zijn, hoe meer we ons Belgenlandje leren waarderen. But you can't win it all en Australië heeft ons hart veroverd.

Rudi en Inez
(VIW-vertegenwoordigers in Adelaide, Australië)