Sven Mouton, architect en Hilde Duerinck, bedrijfscommunicatie
en management specialiste vullen elkaar perfect aan. Het
plan om zelf een eigen duurzaam bouwproject op te starten,
ten voordele van een lokale bevolking ergens ter wereld,
rijpte na een enkele ervaringen van vrienden bij Architecten
zonder Grenzen.
“We voelden echter dat we meer in onze mars hadden
dan alleen maar ‘van thuis uit op te volgen’.
Het startschot was gegeven. Plannen werden gesmeed en een
prospectiereis drong zich op”, aldus Sven. “Omdat
we een concept van werken met bamboe in cobinatie met ecotoerisme
hadden uitgedokterd, kwam Brazilië als uitverkoren
land naar voren. De aanwezigheid van bamboe was gegarandeerd
en sociaal gezien hadden we de keuze uit tal van armere
streken die baat konden hebben aan ons project”. We
hebben de regio van Ubatuba grondig uitgekamd en uiteindelijk
voor het dorpje Camburi gekozen. In dit gehucht, zonder
water of elektriciteit, startte het project. De ganse regio
is interessant omwille van zijn potentiële aantrekkingskracht
voor toeristen en omwille van de grote aanwezigheid van
bamboe. De bevolking wil zich ook ten volle inzetten om
hun eigen levensstandaard te verbeteren”, aldus een
enthousiaste Sven.
En het is niet niks wat Sven en Hilde trachten te bereiken:
-
De lokale bevolking bamboetechnieken aanleren door samen
een gemeenschapscentrum
te bouwen met een ‘toeristische’ receptie,
polyvalente ruimte, kleuterklas, bibliotheek en een
overdekte werkplaats (voor de artesanato artiesten,
de artesanato is een souvenirwinkel waar werken van
de lokale bevolking worden verkocht).
- Het opstarten van een bamboeplantage die op termijn
genoeg bamboe levert voor de regio,
en de toekomst van ecologisch bouwen met bamboe verzekert.
- De lokale bevolking vertrouwd maken met ‘westers
toerisme’ om alzo de toerist op een
gastvrije manier te kunnen ontvangen of zo goed mogelijk
te begeleiden tijdens zijn reis. Dit
door hen de Engelse taal, basisprincipes van bedrijfsbeheer,
reclame en algemene
kennis van ecotoerisme bij te brengen.
- Verkoop van de lokale artesanato stimuleren door hun
werk te verspreiden via folders en in de toekomst een
website |
 |
 |
Hun
motto: ‘het is beter om mensen te leren jagen en vissen
dan hun een maaltijdaan
te bieden’, vertaalt onmiddellijk de achterliggende
gedachte van hun project. Onlangs verbleven beiden voor
enkele weken in België. Een uitgelezen moment voor
een babbel.
Bamboostic:
wat vooraf ging…
Vzw Bamboostic bestaat uit 7 actieve en een groot aantal
steunende leden. Het project werd einde mei 2004 in Brazilië
opgestart door onder meer Sven en Hilde terwijl de thuisblijvers
het project logistiek ondersteunden, de pers te woord stonden
en manifestaties organiseerden om geld in het laatje te
brengen!
Aan idealisme en motivatie geen gebrek. Maar ook dat er
véél meer bij komt kijken beseften Sven en
Hilde maar al te goed. “Eens het project vaste vormen
aannam zijn we op zoek gegaan naar lokale partners en financiële
bronnen”, zegt Hilde. “We vonden algauw geïnteresseerde
lokale Braziliaanse partners die zouden instaan voor de
infrastructuur, het leveren van bouwgrond en het aantrekken
van een team van medewerkers. Na beëindiging van het
project is de lokale vzw eigenaar van het geheel. Ons startkapitaal
moest maar liefst 90.000 € bedragen, wilden we ons
project enige slaagkans geven! Om dit bedrag bijeen te krijgen
waren we volledig afhankelijk van sponsoring en subsidies.
Maar we slaagden in onze opzet en onder meer bouwmateriaal,
een kleine auto en lesmateriaal kon aangekocht worden”.
vertrouwensklimaat
Ik luister geboeid naar deze twee jonge mensen en vraag
hen hoe het eerste contact verliep met de inwoners van Camburi?
Hilde zucht en vertelt: “ Het was aanvankelijk zeker
niet makkelijk. We hebben echt moeten opboksen tegen achterdocht
en wantrouwen. In den beginne dacht men dat we foto’s
namen van hun huisjes om door te spelen naar de overheid
die hen dan zou beboeten…Er hing een zeer afstandelijke
en onbehaaglijke sfeer”. “We lieten ons echter
niet uit het lood slaan en begonnen dapper bamboe te hakken
en kleine constructies te maken”, gaat Sven verder.
“Schoorvoetend nam hun nieuwsgierigheid de bovenhand
en kwamen ze kijken. We maakten telkens grotere constructies
en hun interesse nam toe. Ze stonden versteld van wat je
met bamboe allemaal kon! Op hun vraag bouwden we een brug
en stilaan begon het vertrouwen in ons project te groeien.
De ‘bamboe-coöperatieve’ kwam stilaan van
grond en iedereen die wou kon mee helpen. Met wisselend
succes. Toen kwam hun vraag een winkel te bouwen waar ze
artisanale producten konden verkopen. Pas na de realisatie
van de Artesanato, de souvenirwinkel, begon het tot hen
door te dringen dat wij hier niks voor terug hoefden. Dat
we geen spionnen waren die geld op hun rug wilden verdienen.
De winkel was van hen! Onnodig te zeggen dat vanaf dat moment
het vertrouwen volledig hersteld was”.
Eerste
gemeenschapscentrum in bamboe
Ondertussen draait het winkeltje en trachten de inwoners
met de hulp van Sven en Hilde de streek op de toeristische
kaart te zetten. Zij zijn actief betrokken bij elk bouwproject
en er worden workshops georganiseerd om de bamboetechniek
volledig onder de knie te krijgen. Hilde geeft Engelse les
aan de kinderen en volwassenen en er staan ook nog computerlessen
op het programma. “Het toerisme zou een grote bron
van inkomsten kunnen zijn voor deze mensen temeer daar ’s
zomers de stranden van Ubatuba veel toeristen trekken. Camburi
maakte hier echter nog maar nauwelijks kennis mee. Hopelijk
komt hier verandering in”, zucht Hilde en ze vervolgt:
“Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad maar
we hebben het gehaald, juli ll. gingen we, samen met de
inwoners, van start met de bouw van een groot gemeenschapscentrum!
Het gebouw zal onder meer bestaan uit een klaslokaal voor
kleuters, een vergaderruimte, een computerzaal en een werkruimte”.
Voor leken, waaronder mezelf, een bijna onmogelijke opdracht.
Voor creatievelingen als Sven en Hilde een uitdaging. Ik
luister geboeid en steek mijn bewondering niet onder stoelen
of banken. Zo’n belangeloze inzet van twee jonge mensen
lijkt haast niet meer van deze tijd! Het bouwen op zich
is al een architectonische primeur, het voorbereidend werk
(het regelen van de nodige vergunningen, het leggen van
funderingen en septische putten, water en elektriciteit
voorzien,…) in een land als Brazilië, is zeker
een niet te onderschatten extra opdracht.
 |
 |
| |
Een blik op de toekomst
“Momenteel genieten we een jaar loopbaanonderbreking
en tekenden reeds voor een tweede jaar bij. Studiebureau
Arcadis Gedas, het bedrijf waarvoor ik werk, is tevens een
van de sponsors van het project”, aldus Sven. “Hoe
lang we nog in Camburi blijven hangt grotendeels af van
het succes van het project”, gaat Hilde verder. “Na
de bouw van het gemeenschapscentrum, wat vermoedelijk zo’n
5 maanden in beslag zal nemen, zou de coöperatieve
in principe op eigen benen moeten kunnen staan. Is dit nog
niet het geval dan blijven we nog, maar de bedoeling is
wel dat de bevolking tegen dan het heft in eigen handen
kan nemen. Dat wij in feite ‘overbodig’ geworden
zijn”. Sven merkt evenwel op dat dit project wel altijd
een beetje ‘hun kind’ is en zal blijven. “We
komen zeker terug om te kijken hoe alles loopt en ook dan
blijven we meer dan bereid om een handje toe te steken.
Geld inzamelen of cursussen geven zullen we, in de mate
van het mogelijke, graag verder doen”. “Terugkeren
naar België lijkt nu niet meer zo erg, gaat Hilde verder.
“Toen we vertrokken hadden we echt onze buik vol van
dit regenlandje maar nu realiseren we ons ten volle dat
het hier zo slecht nog niet is”. “Bamboostic
heeft ons rijker en sterker gemaakt.
Onnodig
te zeggen dat de vzw Bamboostic nog steeds financiële
en logistieke steun kan gebruiken. Verschillende sponsoringformules
zijn mogelijk. Neem hiervoor contact op met Sven Mouton:
sven@bamboostic.be
of surf naar www.bamboostic.be
Bamboe
planten
We hebben in oktober (2004) reeds een tiental bamboes
geplant in samenwerking met de gemeenschap en aangezien
het einde van het regenseizoen met rasse schreden nadert,
hebben we nu nog een zestigtal bamboeplantjes aangekocht
om op die manier goede bamboes in Camburi te kunnen
garanderen. Een plantenspecialist is de geïnteresseerden
een uitleg komen geven over hoe en waar best te planten.
Natuurlijk zijn hen vooral de toffe details bijgebleven
zoals dat het goed is om als adobe (meststof) dode honden
te gebruiken. We hopen dat ook de rest van de uitleg
is blijven hangen! We hebben de grote bamboes op verschillende
waterrijke plaatsen geplant en de geïnteresseerde
lokale bewoners hebben allemaal een of twee kleine bamboeplanten
meegekregen om op hun ‘eigen’ grond te planten.
Nu is het wachten op de zon en regen…Laat de plantjes
maar groeien, over een viertal jaar hebben de mensen
bouwrijpe bamboes.
Uit: Nieuwsbrief vzw Bamboostic februari ‘05 |
 |
Gemeenschapscentrum
Na een lange periode van voorbereiden, vergaderen en
een enquêteronde van deur tot deur om iedereen
de kans te geven mee te werken, zijn we midden juli
begonnen met de bouw van het gemeenschapscentrum. De
afgelopen week hebben we de bamboes (ongeveer 400 stuks
van 7 meter lang) gewassen en een rek gemaakt om ze
te drogen te leggen. De komende weken gaan we de bamboes
preserveren in een oktoborato zoutbad en is het wachten
op de gemeente om de funderingen te maken. Er zijn nu
reeds 42 bamboe
coöperanten samengebracht, teveel gegadigden eigenlijk
en daarom is er een beurtrol van kracht waarbij er elke
week 4 werkers worden ingezet en een vaste bouwmeester
die deze werkers aanstuurt. We betalen hen wekelijks
een kleine beurs uit. Daarnaast zijn we op zoek naar
andere opdrachten om iedereen in de coöperatieve
blijvend werk te geven. We proberen een gezonde economie
op te zetten waarbij het belangrijk is dat er een loon
wordt uitbetaald.
Uit: Nieuwsbrief vzw Bamboostic juli ‘05 |
Inge
Roggeman
