
EEN
RELAXED LEVEN WAARIN TOCH HARD GEWERKT WORDT
Tom Helderweirt lijdt niet aan escapisme, maar zocht
omwille van gezondheidsredenen noodgedwongen een vochtig en warm
klimaat op. Andere oorden opzoeken en reizen zat er wel van kindsbeen
in. Dat het de voormalige Nederlandse kolonie Suriname werd, kan
misschien enigszins verbazen, maar de persoonlijke binding met het
land is er al langer. De culturele diversiteit, de imposante natuur,
de carrièrekansen en de temperatuur deden de rest. VIW polst
naar zijn reilen en zeilen in Suriname, de lokale mentaliteit en
het verschil tussen Nederlanders en Vlamingen, maar wordt eerst
voorzien van een heuse flashback.

RUIM
VIZIER OP DE WERELD
Tom’s wieg stond in Zuid-Afrika en als zoon van internationale
ouders, heeft hij zijn avontuurlijke geest niet van vreemden.
De vandaag 37-jarige Tom Helderweirt werd een doorwinterde globetrotter:
“Toen ik een jaar of tien was, vertrok ons gezin vanuit
Zuid-Afrika naar België. We bleven acht jaar om vervolgens
te verhuizen naar Suriname om drie jaar later de voormalige Nederlandse
kolonie in te ruilen voor Thailand. Ikzelf zou er enkel met vakantie
gaan, want was reeds ingeschreven aan een Antwerpse universiteit.
Maar het land en de cultuur kregen me op korte tijd zo in hun
greep dat ik mijn studies in Bangkok verderzette. Toen zijn ouders
alweer vertrokken, bleef hij. Maar op zekere dag haalde hij diep
adem, liet zijn toenmalige job bij een Belgisch familiebedrijf
én de pollutie achter in Thailand en vertrok opnieuw naar
Suriname, waar hij vandaag, alles opgeteld al veertien jaar verblijft.
Nadat hij in de hoofdstad Paramaribo voor diverse internationale
organisaties als consultant werkte en de knepen van het vak leerde,
besloot Tom zelf entrepreneur te worden. In 2003 hield hij zijn
eigen bureau, Helderweirt Consulting, boven de doopvont.
Consultancy is een vlag die vele ladingen dekt, weet Tom die naast
ondernemer ook VIW-vertegenwoordiger is in Paramaribo: “Wij
begeleiden het bedrijfsleven maar ook de overheid bij veranderingsprocessen
op de vlakken van strategisch management, human resources management
en project management. Wij introduceren werkwijzen om van punt
a naar punt b te gaan en verlenen ondersteuning in de vorm van
onderzoek, training en coaching zodat zij optimaal kunnen presteren.”
Wat betekent dit concreet?
Tom Helderweirt: Wij brengen een andere kijk
op de gang van zaken binnen de organisatie en durven als externe
vragen te stellen die intern niet aan de orde zijn. Het management
moet dus even uit haar dagelijkse realiteit stappen om nieuwe
ontwikkelingen in de markt als een uitdaging te zien. Het is echt
boeiend want je kijkt in de keuken van ondernemers en je leert
zelf ook veel bij.
Het zal toch geen sinecure zijn om een instelling te wijzigen?
Helderweirt: Neen, en ik pretendeer nooit alles te weten
en zeg vaak tegen klanten met een filosofische noot: u weet hoe
u uw wagen verkoopt of fabriceert, ik kan enkel qua organisatie
en communicatie bijsturen. Mijn job laat zich dan ook niet in
cijfers uitdrukken.
SNEEUWBAL GAAT AAN HET ROLLEN
Kan u als consulent effectief iets bijdragen tot de lokale
bedrijven?
Helderweirt: Ik hoop van wel hé, want dat is mijn
job. (lacht) Neen, de vraag is niet of er nog veel werk te doen
is, dan wel wanneer bedrijfsleiders eens écht wakker worden
in Suriname. Consulenten worden weliswaar onder de arm genomen,
doen hun werk, leveren een verslag af, maar daarmee is de kous
af. Er wordt binnen de organisatie bitter weinig mee aangevangen.
Goede communicatie is geen luxe maar een noodzaak. Enkel als de
wisselwerking tussen klant en consulent optimaal is, bereik je
een bijzonder resultaat.
Wie moet hen uit die winterslaap halen?
Helderweirt: Suriname staat op een kruispunt van jong
en oud. Jonge ondernemers met gedurfde voorstellen staan tegenover
oude businessmodellen. Deze laatste kregen de jongste jaren een
serieus pak slaag. Er kruipt echter veel tijd in het overtuigen
van mensen om actie te ondernemen. Ze beseffen pas dat ze niet
gedwee mogen stilzitten, wanneer ze hun naaste concurrent succesvol
zien innoveren. En die sneeuwbal gaat nu stilaan aan het rollen.
Mensen beginnen zich te realiseren dat ze niet kunnen wachten
op de overheid als zou deze alles wel regelen.
Ziet u Suriname nog als een ontwikkelingsland?
Helderweirt: Ja, in de zin dat het veel te afhankelijk
is van natuurlijke bronnen. Er moet toegevoegde waarde gecreëerd
worden en het onderwijssysteem moet aangepakt worden om te vermijden
dat de aansluiting met vooral Nederland helemaal verloren gaat.
Mijn inziens moeten ze meer de kaart van het ecotoerisme trekken.
Toeristische troeven heeft het land alleszins, niet voor het massatoerisme,
maar des te meer voor een nichemarkt. Het binnenland en het amazonewoud
zijn zo puur dat je zonder gevaar het rivierwater kan drinken.
In de overweldigende natuur kom je helemaal tot rust als je tenminste
geen piranha’s aan je tenen hebt!
Wat is er nodig om dat toerisme van de grond te krijgen?
Helderweirt: Ik weet dat de Europese Unie een berg geld
veil heeft voor Suriname, maar de lokale overheid maakt er zelf
te weinig gebruik van. De EU pompte geld in de Surinam Tourism
Foundation, en het was aan de Surinaamse overheid om projecten
voor te stellen om het toerisme te marketen, maar deze bleven
uit. Vertel mij eens hoe je dan je land gaat promoten? De Surinaamse
overheid moet afstappen van de pleistermentaliteit en zich op
de fundamenten toeleggen. Vadertje staat moet nieuw leven in het
land blazen. De overheid neemt wel initiatieven maar het ontbreekt
aan een integrale aanpak.
Ook voor Belgen met goede ideeën ligt de weg open?
Helderweirt: Alleszins, maar vergeet niet u eerst goed
te oriënteren. U moet echt alles zelf doen. Aankloppen bij
de overheid voor hulp is geen optie. Probeer dus zoveel mogelijk
vanuit België rond te krijgen. Er zijn ook opportuniteiten
in de productie, geen massaproductie, want daarvoor is de markt
te klein. Vergeet wel niet dat Suriname lid is van de handelszone
Caricom (Caribbean Community and Common Market) waardoor
je afzetmogelijkheden hebt binnen de lid-landen. Maar ook daar
komen vragen opborrelen: Met wie moet ik in zee gaan? Welk product
moet ik op de markt brengen? Als je in de markt wil meedraaien
moet je het via je eigen netwerk doen of via Helderweirt Consulting
natuurlijk. (lacht)
LEVENSKWALITEIT
Suriname en migratie, het is een eeuwenoude beweging in twee richtingen.
En, waar de laatste decennia vooral van Suriname naar Nederland
werd gemigreerd, lijkt er wat te veranderen. De zogenaamde Surilanders,
Nederlanders met Surinaams bloed, remigreren de jongste jaren
massaal naar hun land van herkomst. Het is geen makkelijke afweging:
“Je hebt pull- en pushfactoren”, weet Tom. De pull-factoren
zijn de mogelijkheden in West-Europa en dé grote push-factor
is de cultuur van geleefd te worden in datzelfde Europa.
Wat maakt Suriname dan zo attractief?
Helderweirt: Het land en de mensen, Suriname heeft iets
bijzonders. Het uithangbord is de aangename levenskwaliteit, wat
niet wil zeggen dat we hier op onze luie krent zitten. Heb je
een redelijke job, dan kan je makkelijk omstreeks 16h thuis te
zijn. De rest van de dag vul je met dingen die je graag doet.
Er wordt nog gewerkt om te leven en niet geleefd om te werken.
Genieten is een sleutelbegrip. Ben je een goede timemanager, dan
sta je om 16h30 al op de tennisbaan met je vrienden een partijtje
tennis te spelen. Wat wil je nog meer? Anderzijds hebben ongeschoolde
arbeiders het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen en zijn
ze soms verplicht twee of drie jobs te combineren.
Ongetwijfeld speelt ook de kleurrijke warmte van de Surinamers
zelf een rol?
Helderweirt: Wie Suriname zegt, denkt inderdaad aan de
zwoele Caraïbische kleuren, zowel in het straatbeeld als
qua levensstijl. Ze zijn ook minder materialistisch ingesteld
dan wij, West-Europeanen. Mensen staan dichter bij elkaar en er
wordt meer tijd aan elkaar besteed. Ze zijn met minder tevreden
en hebben hartverwarmende contacten met Jan en alleman. Een agendacultuur
hebben ze nog niet. Al zal dat wel veranderen naarmate de werkmentaliteit
ijveriger wordt.
Hoe wordt er naar Nederland gekeken vanuit Suriname?
Helderweirt: Belangrijk om weten is dat er bijna zoveel
Surinamers in Nederland wonen als in Suriname. De banden zijn
dus zeer sterk maar verzwakken enigsinds. Suriname en Nederland
treden een nieuw tijdperk tegemoet waarbij Suriname laat zien
dat het op zijn eigen benen kan staan. De oude relatie die gekenmerkt
werd door een ontwikkelinsgrelatie en een grotere mate van afhankelijkheid
wordt vervangen door een relatie waarbij op basis van wederzijds
begrip samengewerkt wordt. Suriname kijkt ookt meer in de regio
in de plaats van alleen naar het voormalige moederland.
SURIVLAMINGEN
Amper een 50-tal Belgen verblijven in Suriname. Ze zijn actief
in diverse sectoren, zowel op belangrijke sleutelposities in filialen
van buitenlandse bedrijven, in de ontwikkelingssamenwerking als
in het onderwijs. Zoals elders in de wereld ziet ook hier de VIW-vertegenwoordiger
een onderscheid tussen landgenoten die er slechts een beperkte
periode vertoeven en diegenen die zich volledig ingeburgerd hebben.
“Het is geen statische gemeenschap en omwille van het beperkte
aantal landgenoten is er weinig nood om zich te organiseren. Ik
heb VIW meegemaakt in Thailand en dat was een heel andere setting.
500 Belgen zaten er toen verspreid over het hele land en maandelijks
werd met een 20 à 30-tal samengekomen. Ik ben een pleitbezorger
voor een sterkere band tussen Vlaanderen en Suriname. Het land
heeft potentie en wie de sprong waagt, kan altijd bij mij terecht
voor informatie. De kansen vergroten als je van een rustige levensstijl
houdt en als je financieel niet te hoge eisen stelt”, verklaart
Tom.
Voelt u zich Vlaming of Surivlaming?
Helderweirt: Op en top Vlaming. Maar ik ben als een kameleon:
binnenin voel ik mij Vlaming, maar ik weet mij goed aan te passen
aan de omgeving. En daarom voel ik mij overal thuis. Het enige
échte belangrijke is dat je je aanpast aan de lokale normen
en gewoonten.
Is het in uw vak en contacten voordelig dat u een Belg
en geen Nederlander bent?
Helderweirt: Belgen zijn heel erg geliefd in Suriname
en ik hoef me ook helemaal niet voor te stellen als Belg. Dat
horen ze gewoon. (lacht) Er wordt enkel met lof over ons gesproken:
we zijn vlotter en plezanter zeggen ze. We maken misschien minder
lawaai als een Nederlander, maar we werken wel goed samen. Ik
heb mij ook laten vertellen dat wij Belgen vaak met frisse en
plezante ideeën op de proppen komen. Ook dat wij allebei,
Surinamers en Belgen, gekoloniseerd zijn door de Nederlanders,
schept een band.
Koen
Van der Schaeghe
Publicatiedatum: 22/06/06
|