Werken en reizen in Nieuw-Zeeland
Sophie Van de Moortel
Sophie (31), in een nog niet zo ver
verleden zélf een Working Holiday visum adept, is nu, nog
geen 2 jaar later, managing director van Linguavision Limited. Dit
bedrijf in Wellington, werkt met en voor jongeren tussen 18 en 30
jaar. Zij stimuleren en bieden kansen voor het jonge avontuurlijke
volkje dat onder andere Nieuw-Zeeland en Australië wil verkennen.
Taalverblijven, au pair, werk & reisprogramma’s en/of
vrijwilligerswerk …het kan allemaal! Voor elk wat wils dus.
Ook voor Kiwi’s en Aussies worden er vakanties op maat aangeboden.
Aan hen de keuze: Europa, USA, Indië, Nepal of Tanzania. Haar
partner is een touroperator die onder meer reizen naar Nieuw-Zeeland
organiseert.
Aanvankelijk
was het de bedoeling om haar grote droom waar te maken en buurland
Australië in 2005 grondig te doorkruisen. Haar ticket was
geboekt maar de enthousiaste verhalen van vrienden over Nieuw-Zeeland
lieten haar niet los. Ze besloot om vanuit Sydney een vlucht naar
Auckland te nemen. Haar nieuwsgierigheid zou bevredigd zijn én
ze zou in één klap twee kleppers van landen meegepikt
hebben. Een weekje Nieuw-Zeeland kon dus best. Het liep anders.
Al snel werd duidelijk dat het land van de lange witte wolk zich
niet in één week liet verkennen. Sophie was verkocht,
één week werden er drie, vier, …
Haar Australian dream werd moeiteloos ingeruild voor het land
van de Maori. Dit unieke eiland met zijn uiterst vriendelijke
en gastvrije bevolking bekoorde haar volledig en zou haar niet
meer los laten.
Terug thuis na drie maanden backpacken stond haar besluit dan
ook vast. Ze zou met een Working Holiday Visum (WHV) voor een
jaar teruggaan. Ze had geluk want de overeenkomst inzake ‘werkvakanties’
tussen de Belgische overheid en Nieuw-Zeeland was amper één
jaar oud. Vóór november 2004 was het immers nog
niet mogelijk om met een WHV Nieuw-Zeeland te ontdekken. Sophie
liet er geen gras over groeien en nam onmiddellijk na haar thuiskomst,
contact op met de desbetreffende Ambassade. Drie weken later was
ze de trotse bezitter van een WHV.
 de
ommezwaai
“Mijn eerder impulsief bezoek aan Nieuw-Zeeland in 2005
zorgde voor een totale kentering in mijn leven. Ik was helemaal
niet voorbereid op al het moois dat me daar dagelijks te beurt
viel. De vriendelijkheid van de mensen en hun relaxte, no-nonsense
manier van zijn, raakte me. Ik viel als een blok voor de overweldigende
natuur, de ruimte en het ‘buitenleven’. In een mum
van tijd was ik verkocht én verknocht aan dit land. Terug
thuis bleef ik niet bij de pakken zitten. Resultaat? Een jaar
later stond ik er weer mét een WHV én een werkaanbieding
in mijn handen. Vanaf dat moment raakte alles in een stroomversnelling
… dankzij mijn werkaanbod kon ik vrij vlug een vaste verblijfsvergunning
aanvragen. Een procedure die goedkoop noch snel verloopt maar
ik had geluk. Negen maanden later was ik zo’n 1500€
armer maar was wel ‘permanent resident’. Het geeft
me nog steeds een supergoed gevoel”.
Inburgering
“De administratieve rompslomp in België en in Nieuw-Zeeland
liep verbazend vlot. In België liet ik me volledig uitschrijven
wat ook inhield dat ik niet langer gebruik kon maken van mijn
ziekteverzekering. In Nieuw-Zeeland kan je pas aansluiten en gebruik
maken van hun ziekteverzekeringssysteem wanneer je over de status
van resident beschikt óf een werkvergunning in handen hebt!
Daar maakte ik dan ook onmiddellijk dankbaar gebruik van. Volledig
gedekt ben je hier echter niet mee! Een gewone dokter of tandarts
consultatie dien je zelf op te hoesten. Je kan je natuurlijk altijd
extra privé verzekeren doch deze maandelijkse bijdrage
ligt (voor mij althans) véél te hoog. Op zo’n
momenten mis ik het Belgische sociale zekerheidssysteem enorm.”
“Ook de Nieuw-Zeelandse ‘arbeidscultuur’ was
even wennen. Kiwi’s zijn erg relaxed in hun houding, en
dit uit zich ook in hun kledij. Deftige maatpakken zie je hier
niet zo gauw en er wordt op een vrij familiale manier met elkaar
omgegaan. Heel paradoxaal want naast de werksfeer was het voor
mij een hele klus om contact te leggen met de Nieuw-Zeelander.
Ja, ze zijn open en sociaal en je kan makkelijk een gesprek met
hen aanknopen en ze stellen zich enorm tolerant op naar buitenlanders
toe … maar vaak blijft het toch oppervlakkig.
Het volgen van hobbycursussen en mijn lidmaatschap bij diverse
verenigingen bracht hier gelukkig verandering in. Natuurlijk had
ik het grote voordeel dat ik op mijn partner kon terugvallen.
Frank is Duitser maar woont al vele jaren in Nieuw-Zeeland. Uiteraard
heeft dat mijn integratie alleen maar bespoedigd.”
 Werk/vrije
tijd
“Een Nieuw-Zeelander benaderd, naar mijn gevoel, de perfecte
balans tussen werk en vrije tijd. Op de werkvloer werkt de no
worries mate houding in combinatie met een flinke dosis zelfstandigheid
en know how zeer verfrissend. Ook ná de werkuren worden
er onder de collega’s activiteiten georganiseerd: vissen
en bowlen bijvoorbeeld. Ik doe mijn job dan ook enorm graag. Het
werk is leuk en gevarieerd en het geeft me de
mogelijkheid om, al is het voor het werk, naar Europa te komen.
We zijn een klein team met de juiste spirit.
Wie met een WHV naar Nieuw-Zeeland reist en op zoek is naar een
aangepast werkprogramma kan bij ons terecht: als au pair meedraaien
in een gezin is een mogelijkheid, vrijwilligerswerk in een nationaal
park of binnen de toeristische sector is een andere optie. Wil
je liever het échte Nieuw-Zeeland ontdekken dan bestaat
er de Kiwi Cowboy/Girl formule. Jonge mensen krijgen de gelegenheid
om op 3 verschillende locaties over gans Nieuw-Zeeland, op een
boerderij tegen kost en inwoon te wonen en werken.
Ook administratieve jobs of jobs in de horeca/toerisme behoren
tot de mogelijkheden.
Onze vrije tijd spenderen we graag al fietsend of wandelend in
de overweldigende natuur. Wij wonen op het Noordereiland, grenzend
aan het Zuidereiland. Perfect dus om ook dit deel van Nieuw-Zeeland
te verkennen. Door middel van een autoveerdienst ben je op nog
geen 4 uur op het andere eiland. Genieten doen we met volle teugen.
Mijn WHV was mijn ticket to ride. Ik heb er nog geen seconde spijt
van gehad!”
| Working
Holiday Visum in een notendop
Nieuw Zeeland had reeds
bilaterale WHV-akkoorden met 11 andere Europese landen.
Sinds 1 november 2004 werd België ook aan deze lijst
toegevoegd!
Om voor een WHV in aanmerking te komen moet je aan volgende
voorwaarden voldoen:
• tussen de 18 en 30 jaar oud zijn op het ogenblik
van de aanvraag
• het hoofddoel van je bezoek aan Nieuw-Zeeland moet
vakantie zijn
• je moet een retourticket hebben ofwel genoeg geld
om de reiskosten voor je terugkeer of de verder zetting
van je reis te dekken
• beschikken over minimum NZ$ 4.200 om te kunnen voorzien
in je eigen onderhoud tijdens je verblijf in Nieuw Zeeland
Jaarlijks worden er zo’n 2000 visa ter beschikking
gesteld voor Belgische jongeren! Snel zijn is dus de boodschap.
Men hoeft ook niet langer ná 3 maanden te veranderen
van werkgever. Jongeren kunnen dus tijdens hun vakantie
een gans jaar bij dezelfde werkgever tewerkgesteld blijven.
Als houder van een WHV moet
je over een medische en hospitalisatieverzekering beschikken.
Echter, werkgevers moeten reizigers vergoeden volgens de
Nieuw-Zeelandse tarieven en voorwaarden. Concreet betekent
dit dat je baas je dezelfde vergoeding moet geven als een
Nieuw-Zeelander zou krijgen voor dezelfde job.
Meer informatie over het
WHV kan je verkrijgen via de site van de Nieuw-Zeelandse
immigratiedienst: http://www.immigration.govt.nz/migrant/stream/work/workingholiday/belgiumwhs.htm
De
aanvraag dient gestuurd te worden naar de Ambassade van
Nieuw Zeeland te Brussel op volgend adres:
New Zealand Embassy – Meeus Square 1 – 1000
Brussel
Tel.: +32 2 5121040
Email: nzemb@brussels@skynet.be
Web: www.nzembassy.com/belgium
|
Inge
Roggeman
Publicatiedatum: 20/03/08
|
/
