contact | forum | lidmaatschap | registreer als Vlaming in het buitenland | Wegbeschrijving
LEDENTOEGANG
 
| VIW.THUIS | VERTREKKEN | DIENSTVERLENING | INFOAVOND | NATIONAAL | INTERNATIONAAL | WERKEN | STUDEREN | PRIKBORD  



Thuis in Madrid
Mieke Dauwe en haar Gato




Tijdens haar jeugd groeide het idee om tijdelijk uit te breken naar het buitenland. Onderwijzeres Mieke Dauwe houdt van de zuiderse mentaliteit. Dat maakte ze ook duidelijk wanneer ze haar favoriete bestemmingen doorgaf voor een Europese beurs gericht op taalassistenten: Portugal, Italië en Spanje. Het werd dat laatste, maar niet de zon, wel Baskenland. Aanvankelijk een kleine teleurstelling, maar ook een test die ze met verve doorstond. Want de liefde was groot, voor het land en later voor die ene jongen, vandaag haar echtgenoot. Het boeiend verhaal van een vrolijk taterende West-Vlaamse.

España verde



Zo belandde ik in 2002 in het meest noordelijke punt van Spanje, España Verde. In een op en top Baskisch provinciedorpje kwam ik gelukkig in een Spaanse familie terecht, waar de kennis van mijn Castilliaans vlug toenam. De beurs voor drie maanden verlengde ik tot negen maanden. Ik droomde al van Madrid toen ik mijn man leerde kennen aan het eind van mijn Baskische periode. Een echte Gato of Madrileen is het. Met een inmiddels gegroeide Spaanse taalbagage, maar zonder centen, vertrok ik ietwat geïmproviseerd naar Madrid. Mijn Gato was mijn houvast in de nooit slapende stad.”


“In het dorp waar ik verbleef werd erg negatief naar de hoofdstad gekeken, als bron van alle kwaad. In grotere steden ligt dat anders. Vele Basken trekken ook naar Madrid, voor het werk of de liefde. Ik ken hier trouwens veel Spanjaarden, die ook als inwijkelingen worden beschouwd. Madrid is een aantrekkingspool. Het was nooit echt mijn bedoeling om er te blijven wonen, maar ik ben nu wel erg blij. De stad bruist, onder meer dankzij de vele buitenlanders. De wijk La Latina is een échte aanrader, één van de oudere, maar o zo pure, buurten van Madrid. Op zondagochtend wordt er na de ochtendmarkt de zaterdagavondkater verdronken. ”



Taalkentering


“In november 2002 kwam ik dus in Madrid terecht en zes jaar later ben ik hier nog. Intussen ben ik perfect ingeburgerd. Professioneel kwam ik ook terug bij mijn eerste liefde, het onderwijs, terecht. Eerst in het volwassenenonderwijs, wat mijn ding niet was en na een tussenstop bij NH hotels, vond ik in 2004 effectief een job in een school als onderwijzeres. Ik sta in het privaat onderwijs en heb een voorbeeldig publiek. Voor het staatsonderwijs had ik extra examens moeten afleggen en dat was niet echt een optie.”

Mieke is vlot Spaanstalig, maar net in het land waar de Angelsaksische cultuur minder is doorgedrongen, onderwijst ze in het Engels. Aan jonge kinderen van zes jaar in een internationale school. Ze krijgen al Engels van hun derde. Ook in het publiek onderwijs neemt het belang van de Engelse taal snel toe. Het cliché dat Spanjaarden geen talenknobbels zijn zal zichzelf wel opheffen, mét de medewerking van een Vlaamse met blonde haren. “Vergeet niet dat Spanje heel lang geïsoleerd was. Er zijn ook weinig Engelse referentiepunten zoals films, muziek en dergelijke. Gedubde media zijn dan wel artificieel, de kentering komt langzaam maar zeker. Spanje werd lang gegijzeld door de geschiedenis en als centraal gelegen bastion schippert Madrid tussen traditie en vernieuwing. Het Spaans is een rijke taal, maar niet de wereldtaal die Engels is.”

Grande dame

“Leven in Madrid is heerlijk. Terwijl jullie onder een grijs wolkendek de winterblues ervaren, zitten wij op een terrasje, in de winter goed ingeduffeld weliswaar. Madrid is vrij hoog gelegen en ’s winters kan het wel eens koud zijn, maar bijna altijd onder een blauwe hemel. Het leven is in alle opzichten meer ontspannen dan in België. In Madrid ligt ook alles voor het grijpen. De grootsheid van de stad drukt haar menselijke kantjes niet weg, maar het blijft la grande dame van Spanje. Madrid is de plaats van la movida, het intense en opwekkende nachtleven. Madrid no está muerto, zoals in het begin van het millennium wel eens werd beweerd.”

“Wie was ik om de vlinders in mijn buik te negeren? Waarom zou ik ook? De trein van het leven maakt al eens een zijsprong die naar een kruispunt en een nieuwe hoofdweg leidt. Mijn echtgenoot zegt wel eens dat Spaanse vrouwen gauw kwaad en verbitterd zijn. Ze hebben een vrij harde uitstraling en staan heel anders in het leven dan de vrouwen van het noorden. Dat zal ik maar als een compliment opnemen. Al zullen in mijn Vlaams temperament ongetwijfeld al Spaanse trekjes sluipen. Arghh.”



“Bij mijn ouders heerste geen afkeur, wel ongeloof. Wat zou er gebeuren mocht het uitraken met die jongen? En er was de weerkerende vraag of ik nog geen job had gevonden? Twee jaar duurde het vooraleer ze op bezoek kwamen en zagen hoe gelukkig ik was. Het is natuurlijk een grote stap, van Zedelgem, bij Brugge, naar Madrid. Ik heb al mijn banden doorgeknipt. Het is vandaag leuker mijn roots op te zoeken dan toen ik in Nederland woonde. Ik was er een jaar op Erasmusproject en dat was eigenlijk een veel hachelijkere ervaring dan Spanje. Ik verbleef er niet in de meest veilige buurt van Rotterdam. Maar ik weet niet of ik nog in Zeldelgem zou kunnen wonen. Mijn leven is hier.”





Koen Van der Schaeghe

Publicatiedatum: 08/01/09
                                                             

Vertel je vriend/vriendin over dit artikel
Zijn/haar naam:      Zijn/haar email:
Jouw naam:                  Jouw email:
                   

© Vlamingen in de Wereld


/