Verslingerd
aan Gavin
“In 1990 trok ik met een groepje vrienden door Java. Ons
eindpunt was een strand op Bali waar we enkele dagen van zon en
zee zouden genieten. En daar was Gavin. Een trotse Nieuw-Zeelander
met het hart op de juiste plaats en een fijne zin voor humor.
Ik was compleet het noorden kwijt. Het bleef niet bij die ene
vakantie. Een jaar later trokken we opnieuw naar Bali maar ditmaal
met zijn tweetjes. Ondertussen kende hij mijn familie en vrienden
en was vrij vertrouwd met mijn dagelijks leventje in Antwerpen.
De beslissing om onze relatie verder te zetten in zijn thuisland
gebeurde heel spontaan. Ik sprak vloeiend Engels en Gavin zijn
grote passie voor sport situeerde zich voornamelijk langsheen
de kustlijn van Nieuw-Zeeland. Beroepshalve is hij electric engineer
maar zijn liefde voor de kust en de natuur an sich zit heel erg
diep! Daar waar wij, Belgen, een sterke band onderhouden met familie
en vrienden staat bij de Nieuw-Zeelander de natuur veruit op de
eerste plaats. Toen ik pas arriveerde bleek mijn diploma van geaggregeerde
voor het secundair onderwijs – Plastische Kunsten niet erkend.
Ik moest opnieuw een vergelijkend examen plus verschillende stages
afleggen. Terug naar de schoolbanken dus.”
“Ondertussen zijn we 16 jaar verder en het moet gezegd,
Nieuw-Zeeland heeft mijn leven verrijkt.
Ik ervaar dit land als een grote bonus! Zonder Gavin was Nieuw-Zeeland
voor mij een blinde vlek gebleven. Wat zeker niet wil zeggen dat
de integratie makkelijk was … ‘onderste boven’
hangen was (en is) lang niet evident. Seizoenen zijn omgekeerd,
men rijdt links van de weg, je spreekt amper nog Nederlands, opeens
is de afstand niet langer een abstract gegeven maar pure realiteit
… even binnenspringen bij je ouders om hen een knuffel te
geven zit er niet meer in. Een Nieuw-Zeelander ziet er gelijkaardig
uit maar toch houden ze er verschillende levensgewoontes op na.
Praten via skype is voor mij nu eenmaal niet hetzelfde als een
terrasje doen op de grote markt in Antwerpen! Gelukkig komen mijn
ouders vrij vaak op bezoek en kan ik altijd rekenen op de steun
van Gavin, zijn familie en vrienden. Onze vakanties in België
worden gekoesterd, ook door Gavin die intens kan genieten van
een lange zomerse fietstocht vertrekkende vanuit Knokke…
Er is een gezond evenwicht ontstaan, ik kan nu makkelijker zeggen
dat ik me half Nieuw-Zeelander voel. Ik sta met één
voet in België en één voet in Nieuw-Zeeland.”
Artistieke trektocht
Als fulltime job staat Lieve momenteel aan het hoofd van de kunstafdeling
van de Christchurch Girls’ High School. Hier kan ze naar
hartelust haar artistieke passie overbrengen op haar zevenhonderd
leerlingen en vijf voltijdse leerkrachten. Daarnaast is ze meer
dan ooit productief als kunstenares.
“Het licht en de overweldigende natuur van Nieuw Zeeland
hebben mijn werk enorm beïnvloed. Ons huis/atelier in Christchurch,
hoog in de bergen met zicht op zee, geeft me dagelijks voldoende
inspiratie en uitdagingen! Vanuit het raam zie ik de lucht in
al zijn verschillende aspecten. Zoveel kleurschakeringen, zo’n
intensiteit aan licht en kleur. Het zet je gewoon aan tot schilderen.
Experimenteren met kleur is haast een meditatieve ervaring. Verslavend
ook! Qua koloriet werden mijn werken hier veel intenser.”
(afbeelding 1, Transition)
Creativiteit
is en blijft een vast ankerpunt in het leven van Lieve. Nieuw-Zeeland
heeft dit alleen nog maar versterkt. Lieve is een artiest pur
sang. De drang tot creëren is altijd latent aanwezig. Op
vakantie, thuis, bij vrienden of tijdens lange wandelingen, alle
opgedane indrukken worden automatisch opgeslagen en zijn inspirerend
voor haar werk. Haar diepe vriendschap met Cath Brown (2), Maori
en kunstenares, bracht haar in nauw contact met de rijke Maori
gemeenschap. Ze weet het vertrouwen van deze mensen te winnen
en bestudeerd gretig hun cultuur. Deze kennismaking resulteert,
hoe kan het ook anders, in enkele unieke werken. Haar fascinatie
voor de oudheid wordt nog extra gevoed wanneer ze geconfronteerd
wordt met de Maori rotstekeningen. Lieve weet op een subtiele
manier de primitieve tekeningen van Alta Mira (Spanje) te combineren
met deze van de Maori (afbeelding 2, A workbook page). “Dit
werk dateert van 1994 - het bezit zonder twijfel Cath Brown’s
invloed. De inspiratie voor de twee dimensionale weefmotieven
zijn afkomstig van haar prachtig gewoven drie dimensionale werken.
De vissen zijn dan weer gebaseerd op tekeningen die ik in het
Canterbury Museum of Christchurch heb gemaakt van Maori carvings
in steen. De driehoeken staan symbool voor de bergen. Cath was
mijn goede vriendin. Dankzij haar hulp verliep mijn integratie
bij de Maori succesvol. Zij was ook, samen met Gavin, de stuwende
kracht achter mijn exposities in Nieuw-Zeeland. In 1996 en 1999
had ik met onze Nieuw-Zeeland groep twee tentoonstellingen in
België. Telkens een grootse operatie waar veel mensen, waaronder
mijn ouders, intensief aan meewerkten. Ook Cath was met haar werken
prominent aanwezig tijdens deze Belgische exposés. Een
fijne tijd! Ik kwam er opnieuw in contact met enkele Belgische
kunstenaars waar ik, tot op de dag van vandaag nog steeds een
prettige werkrelatie mee heb. Veerle Rooms is één
van hen!
Helaas overleed Cath in 2005 maar ik draag haar nog steeds mee
in mijn gedachte …”
Verleden, heden & toekomst
Souvenir de Belgique
Lieve weet op een associatieve manier haar herinneringen aan haar
leven in België te verwoorden. Ze kan het ‘gemis’
relativeren en plastisch ombuigen.
“Mijn herinneringen draag ik met me mee. Ze zijn vaak een
spontane inspiratiebron voor mijn grafisch werk en installaties.
In maart van vorig jaar resulteerde dit in een solo tentoonstelling
in Christchurch onder de naam ‘Souvenir de Belgique’
(afbeelding 3 & 4, mixed media print).
Ik koester mijn geschiedenis. Ik ben bijzonder gefascineerd door
WO I en de link die er bestaat tussen Nieuw-Zeeland en Vlaanderen.
Nieuw-Zeelandse soldaten vochten in Vlaanderen en stuurden postcards
naar het thuisfront. Sommige van deze prenten heb ik gebruikt
en verwerkt in een reeks werken ‘our soldiers’. Ze
symboliseren de band tussen Nieuw-Zeeland en Vlaanderen. Het verleden
herinneren en een juiste plaats geven in het heden is cruciaal
voor de toekomst! In oktober 2008 zal dit project ‘Our Soldiers’,
in samenwerking met o.m. Veerle Rooms, schrijvers Willem Persoon
en Kate McColl en WO I-deskundige Johan Van Duyse, in Christchurch
voor het publiek toegankelijk zijn.”
Lieve verwoordt ‘Our Soldiers’ zelf als volgt: “Photos,
war memorabilia and letters are powerful visual images and written
words of WWI. These images and stories can establish an imaginary
possession of the past which can help us in the act of remembering.
Sometimes I call it ‘drawing’ from the past. The very
act of ‘drawing’ is an act of remembering. Treasuring
memorable images, accumulating and merging them in mixed media
‘image and word’ works are ways to honour and preserve
the past for the future.”
Mocht
deze publicatie geen magazine maar een boek zijn, ik was maar
wat graag dieper ingegaan op de veelzijdigheid van een kunstenares
zoals Lieve, over de mensen die haar nà aan het hart liggen,
over de verhalen die achter haar werken verscholen gaan, over
haar indrukken en belevingen. Of gewoon over dagdagelijkse dingen...
Een bezoek brengen aan een van haar volgende Belgische tentoonstellingen
staat dan ook hoog genoteerd op mijn verlanglijstje. Haar krachtige
maar tegelijk fragiele werken, boordevol passie, maakten een diepe
indruk. Iedereen die zo’n gedrevenheid en passie in zich
draagt verdient het om bewonderd te worden.
Afspraak dus ergens ten velde in het Vlaamse land.
Hou www.viw.be
in het oog! We maken er melding van.
Inge
Roggeman
Publicatiedatum: 08/05/08
/
