contact | forum | lidmaatschap | registreer als Vlaming in het buitenland | Wegbeschrijving
LEDENTOEGANG
 
| VIW.THUIS | VERTREKKEN | DIENSTVERLENING | INFOAVOND | NATIONAAL | INTERNATIONAAL | WERKEN | STUDEREN | PRIKBORD  



TERUG NAAR DE ZUIDPOOL
71°57’ zuiderbreedte & 23°20’ oosterlengte



Ons land trekt terug naar Zuidpool. De vlag is reeds geplant. Vier decennia na de roemloze ondergang van de Koning Boudewijnbasis komt er een nieuw Belgisch wetenschapsstation op Antarctica. De basis die de naam Princess Elisabeth kreeg, draait volledig op duurzame energie en fungeert als ankerpunt voor het bestuderen van het poolgebied. Dit met de bedoeling inzicht te krijgen in de grote klimaat- en milieuveranderingen van onze planeet. De bezieler is poolreiziger Alain Hubert. VIW spark met projectleider Johan Berte. Maak kennis met dit Belgische prestigeproject zonder weerga.


NUTTIGE INFORMATIE

Url: www.polarfoundation.org
       www.antarcticstation.org

Sør-Rondanegebergte

Antarctica is nog de enige plek op aarde die tot de verbeelding spreekt. Het is alsof je naar het einde van de wereld gaat. De magie spat eraf. Dat de Zuidpool tot veler verbazing spreekt was in september te merken op de terreinen van Tour&Taxis in Brussel, waar de basis enkele dagen toegankelijk was voor het grote publiek. “Bij wijze van test werd de volledige basis opgebouwd. Een cruciale stap”, aldus Johan Berte. “Want Antarctica is niet de locatie om te experimenteren of op mankementen te stuiten” Johan is geen heroïsche ontdekkingsreiziger, zijn passie is technologie. Hij is projectleider van het Princess Elisabeth Station Project en verantwoordelijk voor het ontwerp en de bouw van de basis. Ik ontdekte de Zuidpool pas door dit project en uiteraard is mijn interesse voor het ijskoude, besneeuwde continent nu meer dan gewekt”, lacht Johan.

Verliep alles naar wens, dan zijn de bouwstukken en onderdelen, vervoerd in zo’n 106 containers, intussen gearriveerd en afgeladen op de Zuidpool. Tijdens de Antarctische zomer die nog duurt tot eind februari wordt in een eerste fase de ruwbouw afgerond. De afwerking qua elektronica, ventilatie,... gebeurt negen maanden later, tijdens de volgende poolzomer. Johan zelf vervoegt begin februari het team. Hij zet dan voor de vierde maal voet aan wal op Antarctica. Een onbeschrijflijk gevoel: “Je voelt onze nietigheid en kan bij wijze van spreken fysisch de tijd voelen. Vanaf het station heb je een indrukwekkend zicht. Desolaat zou ik het niet noemen, eerder overweldigend.



De bouwlocatie bevindt zich op Oost-Antarctica aan de voet van het Sør-Rondanegebergte (Dronning Maud Land) met zicht op de bergtoppen en het hoogplateau . Dit is zo’n 180 kilometer van de voormalige Koning-Boudewijnbasis en op exact 71°57’ zuiderbreedte & 23°20’ oosterlengte. De basis wordt gebouwd op de granieten Nunatak bergkam nabij Utsteinen. De rotsachtige bodem bezorgt het bouwsel de nodige stabiliteit. Dit moet een gebruik van 25 jaar mogelijk maken.”

Wetenschappers in de rij

Begin 2009 is het station effectief operationeel en begint het echte onderzoekwerk. Maximum twintig onderzoekers zullen zich toeleggen op microbiologie en geologie, maar bovenal op het klimaat. „De poolstreek is de sleutel in de studie van de klimaatverandering. Het is een kwetsbaar gebied en het ijs legt de veranderingen in de samenstelling van de atmosfeer vast. De locatie van de basis is in deze belangrijk, want ze moet voldoende wetenschappelijk potentieel bieden. Vlakbij het plateau en niet té ver van kust, kunnen we een breed gamma aan wetenschappelijke activiteiten ontplooien.”

Eenmaal de bouw van de basis voltooid is, zal haar wetenschapsprogramma gecoördineerd worden door de Federale Overheidsdienst Wetenschapsbeleid (BELSPO). De belangstelling van wetenschappers groeit trouwens zienderogen. Waar in eerste instantie slechts een handvol poolvorsers geboeid waren, is de toevloed vandaag amper te stoppen. Het kan de aandacht voor de Zuidpool alleen maar ten goede komen. Het is al ecologie wat de klok slaagt. De ecologie is het voorwerp van onderzoek en was tevens een doorwegende factor in het ontwerp. Princess Elisabeth wordt het eerste ‘zero emission’ onderzoeksstation.”

Milieuvriendelijk design


Het gebouw, dat lijkt op een ruimteschip op grote stalen poten, is speciaal ontworpen om het milieu niet te belasten. Het draait voor 98 procent op schone energie, waarvoor het zich bedient van acht windmolens. Het water wordt gerecycleerd door een zelfstandig recyclagesysteem. Een ruimteschip, of laat staan een poolbasis, bouwen leer je niet op school. Johan: “Er zijn inderdaad heel weinig mensen bezig met dergelijke ontwerpen. Ik heb een achtergrond in het ontwerp van instrumentatie voor bemande ruimtevaart. Een aantal facetten pasten in het ontwerp. Het verschil met andere basissen is dat ik vanuit het ontwerperstandpunt mocht denken.”
“Dat maakt dat ik de lat, op vlak van bijvoorbeeld energie-efficiëntie, heel hoog legde, om niet te zeggen het allerhoogste. De basis wordt warm gehouden door de lichaamswarmte van de bewoners te benutten, in combinatie met de hitte die computers en andere apparatuur afgeven. Het is een kruisbestuiving. Wij hebben heel wat geleerd uit passief woningen. In een extreme omgeving gebruiken we een aantal principes uit het dagelijks leven. Op die manier leren producenten ook van ons. Evenzeer qua hergebruik van water en de windenergie zijn ongetwijfeld lessen te trekken voor particulier gebruik.”


“Ecologisch verantwoord betekent ook dat het gebouw zo ontworpen is om gedemonteerd te kunnen worden. Dankzij de bouw op een rots kampt het niet met de onstabiliteit van het ijs en kan het bij wijze van spreken ook niet in zee verdwijnen. Het hoort erbij op Antarctica, dat je je zogenaamde footprint kan verwijderen. Deze keer willen de Belgen er geen rommel achterlaten”, waarmee Johan verwijst naar de Koning Boudewijnstichting die roerloos werd achtergelaten. “Alleen op die manier blijft het laatste continent zijn maagdelijke zelf.”

Ratio versus esthetica


“Bij de bouw van een dergelijke basis is men geneigd van start te gaan met een esthetisch plan. Ik stelde het menselijk aspect voorop. We vertrokken van de werk- en leefomstandigheden in het gebouw én het psychologische aspect. Het is immers niet niets om in dergelijke extreme omstandigheden te werken en leven. Je zit als het ware opgesloten met een kleine groep dezelfde mensen. Zo zijn de ramen bijvoorbeeld laag ingeplant. Uit een studie op een Noorse basis bleek immers dat wetenschappers de meeste tijd al zittend doorbrengen. Hierdoor genieten de wetenschappers ook van een panoramisch zicht, wat het claustrofobisch effect afzwakt. Plant je ze hoger, dan gaat het uitzicht gedeeltelijk verloren en verhoogt door een diepere zoninval de kans op oververhitting. Dus psychologisch en energiematig valt dat allemaal mooi samen.”

“Om die reden is het design soms afgerond en elders hoekig. Dat heeft allemaal te maken met de dynamica en de zonnestraling. De esthetica is daar een gevolg van. Het uitzicht is wat het is en daar kan je voor of tegen zijn. We benaderden het rationeel én creatief. Er werd ook tevens doelbewust geopteerd voor een hybride gebouw. Om lawaaihinder en visuele vervuiling te vermijden werden de garage en de voorraadkamers ingegraven in de sneeuw.”

Persoonlijk vind ik het een knap ontwerp en ik liet me vertellen dat de basis door inwerking van weer en wind het uitzicht van een ijskristal krijgt. Johan beaamt: “Het station bestaat grotendeels uit een houten constructie met een beschermende inoxlaag. Lang zal het niet duren vooraleer deze gepolijst wordt door de sneeuw en zal glinsteren in het landschap.” Daarmee is het hoge kuifjesgehalte van het ontwerp compleet.

Internationaal respect


Dat dit voor België een project zonder weerga is, mag duidelijk zijn. De reacties liegen er dan ook niet om. “Antarctica, dat stateloos is, wordt internationaal geleid door het Antarctica Treaty System. De voorstelling van ons wetenschappelijk project voor het ATS werd zeer positief onthaald. ‘Eindelijk komt België terug’, werd gezegd. We zijn immers één van de pioniers op Antarctica en stichtend lid van het ATS. Ons vertrek werd ons wel eens kwalijk genomen. Maar nu we de Antarctische bouwcultuur herdefiniëren is alles weer vergeten. Met dit concept maken we zo’n sprong voorwaarts dat alle komende basissen van welke landen ook zullen gebaseerd zijn op de onze. We worden door de hele Antarcticagemeenschap met argusogen gevolgd. Het vertrouwen is groot dat we ons zullen kunnen bewijzen.”

De Belgische fascinatie voor de Zuidpool is niet nieuw. 110 jaar geleden was Adrien de Gerlache de pionier. Een vervolg kwam er met de Koning Boudewijnbasis in 1957 en veel recenter de oversteek te voet van Alain Hubert en Dixie Dansercoer. Als uitstalraam voor de nieuwste technologie en als platform voor een beter begrip van alle vraagstukken rond klimaatsverandering zal het Princess Elisabeth Station een ongekende zichtbaarheid geven. Voor bedrijven iets om zich te etaleren en voor iedere landgenoot iets om trots op te zijn”, besluit Johan.


Koen Van der Schaeghe

Publicatiedatum: 18/01/2008

Vertel je vriend/vriendin over dit artikel
Zijn/haar naam:      Zijn/haar email:
Jouw naam:                  Jouw email:
                   

 

© Vlamingen in de Wereld