WERKEN VOOR DE GROOTSTE BAGGERAAR? Baggergroep Jan De Nul heeft jobs voor avonturiers, veel jobs, niet minder dan 1.250 medewerkers zoekt het bedrijf: 850 medewerkers voor de vaart en 400 stafmedewerkers. Vooral ingenieurs en technisch gevormde medewerkers zijn erg gegeerd. Alle informatie op: www.jandenul.com en recruitment@jandenul.com Jan Van Den Driessche is ook voorzitter van de Belgisch-Luxemburgse Kamer van Koophandel in Buenos Aires. Hij is te bereiken via jvdriessche@hotmail.com

DIEPGANG ALS MEERWAARDE

Jan was er al bij in 1995 toen JDN het eerste slib uit de Rio Paraná baggerde. De opdracht luidde zowel verdiepings- als onderhoudsbaggeren. Tot op vandaag weegt dit order het zwaarst door in Latijns-Amerika. “Onderhoudsbaggeren klinkt wat eufemistisch en driehonderd miljoen kubieke meter baggeren op twaalf jaar is dan weer moeilijk voor te stellen. Maar als je weet dat de Argentijnse pampa’s kolossale hoeveelheden graan voortbrengen en de Rio Paraná, als dé exportweg bij uitstek, van de regio Rosario de grootste graanterminal ter wereld maakt, dan kan het belang van het werk op de stroom moeilijk onderschat worden.”

Het verdiepingsproject van Jan De Nul geeft een enorme meerwaarde aan het land. Reuzenschepen komen tot 700 km de rivier op om van daaruit met hun lading de wereld te bevoorraden. Dankzij de baggerwerken van JDN kunnen schepen continu de rivier op en af. “De Paraná brengt immers heel wat modder en zand mee van hoger gelegen gebieden. Toen JDN het project aanvatte waren er stroken waar de rivier slechts 15 voet diep was. Wij verdiepten ze in eerste instantie tot net voorbij Rosario tot 28 voet, waardoor scheepvaartverkeer niet meer zo onderhevig was aan de variatie in de waterstanden.
De tijd dat grote zeeschepen moesten wachten op hoog water om heen en weer te varen werd hiermee voorgoed verleden tijd. Viel de oogst vroeger samen met een langdurige lage waterstand, dan was je als producent gezien.”

TOLHEFFING ALS INKOMSTEN

Omdat de diepgang van moderne zeeschepen almaar toeneemt, werd de vaargeul daarna tot 32 voet en vorig jaar 34 voet uitgediept, waardoor nog grotere volumes in één keer kunnen geëxporteerd worden. De opdrachtgevers vragen ons steeds meer diepgang. Er wordt nu al geschreeuwd voor 40 voet. Meer diepgang verandert natuurlijk het gedrag van de rivier. Maar hoe meer er wordt uitgevoerd, hoe groter de Argentijnse inkomsten. Onze toekomst in Argentinië oogt goed”, weet Jan

Naast het verdiepen en op diepte houden van de Paraná worden ook bakens en boeien op de rivier geplaatst. “ verlichte boeien en bakens volgens IALA –B normen om ook ’s nachts te kunnen varen, en om te zien waar er kan gevaren worden, want op sommige momenten wordt dat heel onduidelijk omdat de rivier buiten haar oevers treedt.”


“Jan De Nul heeft nu vier schepen in Argentinië, één in Uruguay, één in Colombia en nog één in Panama. Voor het Panamakanaal zijn er momenteel enkele grote aanbestedingen. Dat wordt ons volgende doel. Zowel de Pacifische als de Atlantische toegangszijde van het kanaal worden verbreed en verdiept. Het is geen simpele job: we werkten er reeds in 1995-’96 om een eerste verdieping te realiseren. Tijdens het baggeren moet het kanaal open blijven. Komt er een schip langs dan moeten wij aan kant. Net zoals het Panamakanaal is ook de Paraná onderhevig aan tol. Schepen op de Rio Paraná betalen rechtstreeks aan de concessiemaatschappij Hidrovia, die de gedeelde eigendom is van Jan De Nul en een lokale partner. Deze grootschalige baggerwerken op de Paraná worden dus betaald door haar gebruikers.”

BELGEN ALS VERTROUWENSPERSONEN

Op papier is Jans job simpel: zoveel mogelijk contracten binnenhalen en de bestaande uitbouwen. En toch vereist zijn functie heel wat lenigheid. Vanuit Buenos Aires behoudt hij het overzicht over de diverse departementen en werven van de baggergigant en onderhandelt contracten zowel met overheden als lokale private partners. Hij is het noodzakelijke soepele gewricht tussen de hoofdzetel in Aalst en het Latijnse continent.

“De staff van de baggeraar bestaat is zeer verscheiden. Je hebt de mensen die aan boord werken en zij gaan met een schip van project naar project. Daarnaast heb je de uitvoerders en technici die een werf of schip volgen, net zoals de project manager of administrator. Tenslotte is er de staff die gelinkt is aan het hoofdkantoor in eerder commerciële functies. In de vertrouwensfuncties heb je vaak Belgen en Nederlanders omwille van hun knowhow en de makkelijkere communicatie. Nieuwelingen komen steeds bij collega’s terecht die reeds een brede buitenlandervaring achter de kiezen hebben.”

De Jan De Nul Group, die zijn naam ontleent aan zijn oprichter, is momenteel wereldleider in de baggersector, heeft een goede expansiepolitiek, is actief in een 20-tal landen en heeft een personeelsbestand van om en bij de 3.800 werknemers. De groep investeert tussen nu en 2010 1,25 miljard euro en vandaag reeds bezitten ze de grootste en meest moderne vloot ter wereld.


WERKEN BIJ JDN ALS VRIJGEZEL?

Honkvast kun je baggeraars bezwaarlijk noemen. Ze werken op de meest onwaarschijnlijke plekken ter wereld. Het is een job met heel wat implicaties voor het privé-leven en invloed op een relatie. Een leven ‘in den vreemde’ moet beide partners bevallen. Baggeraars weten immers vaak niet wat de volgende bestemming wordt. Een langdurige relatie kan hierdoor wel eens fragiel worden. “Mannen van mijn generatie waren vaak pas afgestudeerd toen ze zonder lief vertrokken naar eender waar. Ze ontmoetten dan lokale en exotische schonen. Vandaag zie je vaker koppels waarvan de partner enkele jaren loopbaanonderbreking neemt. Jongeren zijn enerzijds avontuurlijker ingesteld, maar terughoudender in de zin van alles op te geven.”

“Sommigen geven er na enkele jaren de brui aan. Het zijn lange dagen en de verantwoordelijkheid is groot. Tijd voor routine is er niet. Je wordt goed begeleid door ervaren collega’s, maar ook vlug geconfronteerd met het echte werk. Als vrijgezel klinkt het ook erg interessant om veel verlof te hebben. Maar na een tijd weet je niet meer wat je er mee moet doen. Wat doe je als je een maand naar België mag maar al je vrienden zijn aan het werk? Velen gaan dan ook reizen als hun shift erop zit.”

Het is een probleem dat Jan niet kent. Sinds zijn veertiende is Zuid-Amerika zijn thuis. Eerst voor langere periodes en later continu. “Ik was twaalf toen mijn vader naar Peru verhuisde en manager werd van een busbedrijf. Twee jaar later gingen mijn moeder en ikzelf hem achterna. Ik liep een jaar school in Peru, maar rondde mijn middelbare studies toch in België af. Tijdens de vakanties verbleef ik in Peru. Voor mijn hogere studies trok ik naar Engeland. Maar Latijns-Amerika had zich toen reeds in mijn hart genesteld. En met mijn Chileense vrouw zit het er steviger dan ooit.”

“Begin jaren ’90 vertegenwoordigde mijn vader JDN in Peru en ik werkte voor hem. Sinds 1995 werk ik rechtstreeks voor de baggerfirma. Het was niet meer dan logisch dat ik in Latijns-Amerika zou blijven, het is mijn thuis. Uiteindelijk vestigde ik mij in de Argentijnse hoofdstad, een echte kosmopolitische metropool.”

BUENOS AIRES ALS HEIMAT

Buenos Aires is de uitvalsbasis van Jan, maar als regionale manager is hij zowel voor Argentinië, Uruguay, Chili, Peru, Ecuador, Colombia, Panama en de Dominicaanse Republiek bevoegd. Hij geeft graag enkele voorbeelden: “We verdiepen de haven van Buenaventura in Colombia, zijn met grote graafmachines actief op het Panamakanaal, leveren een nieuwe containerhaven op in El Salvador, bouwen momenteel een containerterminal voor Katoennatie in Uruguay, twee werven in het zuiden van de provincie Buenos Aires en ons monsterproject in Argentinië. Ik reis van project naar project en van land naar land. Eén week op de twee ben ik van huis.”

“De levenskwaliteit in Buenos Aires kan zeker de vergelijking met een Europese stad als Madrid doorstaan. Er heerst een identieke zuiderse mentaliteit. De seizoenen zijn wel omgekeerd, maar ze zijn wel duidelijk gemarkeerd. Prachtige huizen en indrukwekkende gebouwen uit het begin van de 20ste eeuw overheersen de stad. In die tijd was het één van de rijkste metropolen ter wereld.”

“Ik onderga het stadsleven met veel plezier. Ook voor kinderen in het prachtig. Argentijnen zijn zeer gesteld op kinderen. De scholen zijn helemaal niet slecht en qua sport gaat het er veel intensiever aan toe dan in West-Europa. Kan je als jongen in Argentinië niet voetballen, dan besta je eigenlijk niet. Onze zoon Nicolas is negen en verbetert zienderogen, maar hij is ook een echte Argentijn met een serieus ego”, lacht Jan. “Forencia is zeven en speelt hockey en allebei gaan ze naar een tweetalige Argentijnse school, waar de lessen half om half Engels en Spaans zijn.”

“Buenos Aires kent een aangename wooncultuur en lekker eten maakt er deel uit van het dagelijks leven, net als goede wijn en de ontelbare tango-orkesten. De veelzijdigheid van de stad laat zich vooral merken op cultureel vlak: van klassieke tot hedendaagse concerten, van ballet tot moderne dans, van theater tot cabaret”, besluit de Porteño of inwoner van Buenos Aires.


Koen Van der Schaeghe

Publicatiedatum: 21/09/07
                                                             

Vertel je vriend/vriendin over dit artikel

Zijn/haar naam:      Zijn/haar email:

Jouw naam:                  Jouw email: