HET
GROTE OOR
VLAAMSE CABARETAVOND OP CHINESE PLANKEN
De lokale organisator Vlamingen in Shanghai wordt aangeraden het
publiek vast te binden aan de stoel, want het wordt lachen geblazen
wanneer eind oktober acht rare snuiters het podium opklimmen en
als Het Grote Oor voor een avondje vermaak zorgen. Jean Vanhoof
en zijn trawanten zijn er alvast klaar voor. Tijdens de voorstelling
meanderen ze tussen sketches, liedjes en verhalen, met vaak een
tragikomische noot, maar af en toe ook bittere ernst. Voor Het Grote
Oor is het dubbelconcert in China, na New York en Londen, reeds
de derde halte op hun wereldtournee.
 De
Opvoedknechten & De Voedselketen
Spottende teksten of gevoelige
nummers, de cabaretband is van vele markten thuis. Het spaart
de spot niet, maar nog veel minder de zelfkritiek. Jean Vanhoof,
de muzikale motor van het gezelschap: “Onszelf en anderen
amuseren, daar draait het om en dat geeft een fijn gevoel. Lachen
is nu eenmaal de meest directe vorm van amusement. Voor de glorie
doen we het niet, wel om uit de kosten te raken en om zoveel mogelijk
geld op te halen voor het goede doel. In New York was dat The
Abraham House, het opvangtehuis van de Vlaamse zuster Simone Ponnet
en in Londen Les Oeuvres Notre Dame des Victoires, een weeshuis
in Port-au-Prince, Haïti. In China wordt dat Morning Tears,
het levenswerk van Koen Sevenants die zich hiermee inzet voor
kinderen van terdoodveroordeelden.
”We zijn begonnen als een groepje collega-leerkrachten van
het Molse Sint-Jan Berchmanscollege dat personeelsfeestjes opvrolijkte.
Om de collega’s en de directie in het ootje te nemen en
de draak te steken met allerlei onderwijstoestanden en vooral
onszelf.” Met hun onderwijsparodie De Opvoedknechten toerden
ze met veel succes doorheen het hele Vlaamse land. Toen het aantal
aanvragen steeg en uit de onderwijsvoegen rees, weekte Het Grote
Oor zich wat los van het schoolgebeuren. Met het soms serieuze,
maar meestal ludieke programma De Voedselketen werd de schoolpoort
helemaal gekraakt. “Als hofnarren nemen we liposucties en
maagringen op de korrel en brengen à la carte poëtische
ontboezemingen over koude schotels en blote kiekens. Zelfs de
niets ontziende vegetariër mag zich niet gerust wanen, want
niemand gaat bij ons vrijuit.” De derde voorstelling, Billy,
van dikkerd tot zware jongen, het nieuwste muzikaal verhaal van
Het Grote Oor, ging recent in première.
 Shanghai
& Peking
“Op 26 oktober is eerst Shanghai aan de beurt en drie dagen
later moet Peking eraan geloven. De twee dagen ertussen bezoeken
we de projecten van Koen Sevenants. Het is een bijzonder man en
eens je het project in je hart gesloten hebt, laat het je niet
meer los. Het wordt een erg afmattende trip, maar we geloven erin.
In Shanghai genieten we de volledige steun van Marc Pecsteen,
consul-generaal en Vlamingen in Shanghai. Zij hopen 400 enthousiastelingen
in de zaal te krijgen. In Peking genieten we de expliciete steun
van ambassadeur Pierre Bernard. Het wordt een hele belevenis.”
“Ik ben wel benieuwd hoe de landgenoten in China zullen
reageren, want na slechts twee buitenlandse ervaringen durf ik
zeggen dat Vlamingen zich erg goed integreren en reageren zoals
in hun gastland gereageerd wordt: in New York gingen ze vanaf
de eerste minuut helemaal uit de bol. Het Londense publiek was
in eerste instantie iets gereserveerder. Tot ik zei ‘Schenk
ze nog eens vol met dank aan sponsor Duvel Moortgat’”,
lacht Jean. Als het adagium ‘When in Rome, act like the
Romans do’ klopt, dan moet China vuurwerk opleveren. Misschien
leveren de cultuurverschillen en wereldwijde clichés op
een dag wel inspiratie voor een nieuwe pretentieloze parodie.
Al zullen Jean en kompanen ook dan weer in eigen Kempense boezem
te kijken.
Jean Vanhoof omschreef Het Grote Oor ooit zelf eens als een kruising
tussen De Nieuwe Snaar en De Strangers. “We zijn inderdaad
een versterkt orkest en we maken al eens gebruik van bestaande
melodieën die we ‘beter’ maken door er een ‘betere’
tekst op te zetten. Als men ons interne informatie doorspeelt,
verwerken wij deze zelfs graag in onze show om alzo iemand in
z’n hemd of de bloemetjes te zetten.”
 New
York & Londen
Voor Het Grote Oor Shanghai en Peking aan het lachen brengt veroverde
het al New York, Londen én thuisbasis Mol. “Het was
in Mol dat Lief Sannen, een uitgeweken Molse tandarts, mij aansprak
met de vraag of we ons repertoire niet eens in the big apple konden
brengen. Enkele dagen later kwam ik in contact met de lokale VIW-vertegenwoordigster
Greet T’Jonck. De aanpak in New York staat sindsdien model
voor huidige en toekomstige buitenlandse optredens. Samen met
ons bepaalt de club lokaal een datum, vanzelfsprekend in een schoolvakantie,
want op onze bassist na, staan wij allemaal in het onderwijs.
De club legt ook een zaal vast en in New York was dit zowaar op
Broadway, waar we in maart 2007 op de planken stonden. Vervolgens
wordt de inkomprijs bepaald en het goede doel gekozen.”
Hiermee was de internationale dimensie van Het Grote Oor een feit.
De concertreis naar New York viel in zodanig goede aarde bij zowel
het publiek als de artiesten, dat een vervolg niet lang op zich
kon wachten. Pascal Paepen, eveneens een voormalig dorpsgenoot
en uitgeweken Vlaming, nodigde de band hetzelfde jaar nog uit
naar Londen. Zowel de Vlaamse overheid (reiskosten) als brouwerij
Duvel-Moortgat (dranken tijdens de pauze) sponsorde beide concertreizen.
Deze laatste is ook in Shanghai weer van de partij.”
Alle clubs met belangstelling voor cabaret met een verrassende
mix van parodie, poëzie en sketches overgoten met een stevige
beat kunnen contact opnemen met Het Grote Oor. “Luxemburg
staat al op het programma, maar wij zeggen niet neen tegen actieve
verenigingen in Parijs, Dubai, Dublin of waar ook ter wereld.
Geloof ons maar, lachen op z’n Vlaams doet eens deugd.”
Koen
Van der Schaeghe 22/09/08
|
/
