Griet
& Peter op bezoek
|
|
“Een
glaasje wijn zou me al veel beter doen voelen...”, denk ik
bij mezelf, terwijl ik mijn laptop en documenten op het bureautje
leg. Ik neem het typische, in leder omhulde boekje dat me wegwijs
moet maken in het hotel. Ik blader er wat in... vind niet meteen
het menu. Mijn ogen speuren de kamer af. Ik zie niets anders liggen.
Ik kijk terug in het boekje. Dan zie ik het ergens in het klein
staan: “This hotel does not provide room service”. Geen
room service... ? Ik draai met mijn ogen... Dit is het toppunt!
Ik stap naar
de receptie. Daar verwijst de vriendelijke receptioniste me naar
K-mart aan de overkant van de baan. “Don’t forget
to buy a corkscrew!”, roept ze nog achterna.
De winkel
is het archetype van ongezelligheid. Het is zo één
van die plaatsen waar de lucht zwaarder lijkt te wegen. Op de
gezichten van het personeel lees ik: “Ain’t it the
end of my shift yet?”.
Vijftien minuten
en twee winkelbedienden later, heb ik nog altijd geen kurkentrekker
gevonden. Ik wil het bijna opgeven, wanneer ik hem in het oog
krijg en de verpakking vastgrijp. Het laatste exemplaar. Niet
echt mijn stijl... maar een kurkentrekker desalniettemin. Ik ben
ondertussen serieus geënerveerd door de inefficiënte
winkelindeling en het weinig behulpzame personeel dat zich vakkundig
weet te verstoppen. Maar ik heb toch al 50% van wat ik wou...
Op zoek naar
een flesje wijn dan maar. Dat blijkt ook niet evident. Wil men
in deze winkel eigenlijk wel iets verkopen? Ik besluit nog maar
eens de hulp van een winkelbediende in te schakelen. Niemand bij
“Info”... ik loop snel door de rayons. Ah, daar! Ik
zeg: “Excuse me!” met mijn hand in de lucht en loop
naar de man toe. Op zijn badge staat ‘Charles’. “Do
you know where I can find wine, Charles?”. Hij wijst naar
het drankenrayon. “Yeah. That’s where I come from.
I cannot find it. Where is it in the beverage department?”
De winkelbediende haalt zijn schouders op en wijst opnieuw naar
het drankenrayon. Hij ziet dat ik duidelijk niet tevreden ben
met zijn antwoord en maakt aanstalten om me naar het drankenrayon
te vergezellen. Ik verlies mijn geduld, en zeg kordaat, voor hij
nog een woord kan uitbrengen of een stap kan zetten: “Thank
you, Charles”. Ik glimlach kort en keer hem de rug toe.
Ik ga terug
naar het drankenrayon. Eindelijk vind ik de wijn. Een zielige
selectie van vijf flessen staat verdrongen tussen een leger frisdrank.
Ondertussen ben ik al bijna een half uur in de winkel... Op naar
de finish... de kassa.
Er zijn er zeker tien. Twee zijn er open. Ik begeef me naar de
eerste kassa; die met de kortste rij. Vlak voor me duwt een zwaarlijvige
dame haar overvolle karretje naar de kassa. Er zijn zo van die
dagen... dat alles verkeerd loopt! Ik opteer dan maar voor kassa
2. Vijf baby shirtjes, een paar sokken, cola, chips, kapstokken,
pasta... Gaat de tijd trager in deze winkel? Ik krijg zin om het
werk over te nemen... Ik zet me opnieuw in de rij aan de andere
kassa. In het land van K-mart gaat het daar toch al iets sneller
vooruit.
Eindelijk
is het mijn beurt. De kassierster kijkt naar de wijn en de kurkentrekker.
Ze zegt: “I am not allowed to sell wine to you”. Ik
kijk verbijsterd. “Excuse me?”. Ze kijkt even verbijsterd
terug. “I cannot sell the wine to you”. Ik blijf verward.
De vrouw achter me in de rij legt uit: “She’s too
young to sell wine to you”. Ik kan mijn oren niet geloven.
Blijkbaar moet je 21 zijn om wijn te mogen verkopen. Aaaaaaaaargggh!
Ik ga terug
naar de andere kassa en sta op ontploffen. Dan flitst er door
me heen: “Als ik bereid ben nog twee minuten extra aan deze
marteling te spenderen, ben ik verslaafd aan alcohol”. Ik
laat de fles wijn en de kurkentrekker achter op het eerste het
beste rek en trap het af.
En ik heb
het de hele week volgehouden zonder wijn!
In NJ mag
men:
-in winkels geen dranken met alcohol verkopen na 22:00u,
-in winkels op zondag geen dranken met alcohol verkopen voor 12:00
u (middag),
-niet openlijk rondlopen met alcoholische dranken, zelfs niet
als ze niet geopend zijn (je moet het b.v. in een plastieken of
papieren zak dragen),
-niet op ’t straat, naast de Hudson, in parkjes... drinken.
Rond terrasjes staat een hek en daar mag je niet buiten komen
met je alcoholisch drankje,
-alcoholische dranken kopen en verkopen vanaf de leeftijd van
21. Bijna altijd wordt een ID gevraagd, zelfs al zie je er 50
uit, in zowel de bars als de winkels. De Belgische identiteitskaart
wordt vaak niet aanvaard als geldig ID.
Dus
als ik Belgische bezoekers heb, is dat meestal hetgene waar ze
het meest op afkikken...
Heidi Bertels
Publicatiedatum:
10/07/07
