Voorjaar 2007. Tijdens hun bijzondere reis bezoeken Fons Vandebroek en echtgenote Tami, Vlamingen in de Wereld. Hasselaar Fons en Israëli Tami, geboren in Tel Aviv en grotendeels opgegroeid in Jeruzalem, waar ze vandaag de dag samen wonen. Fons is praktiserend Judeo-Katholiek (1). Tami Joodse zonder evenwel in een Judaistische structuur te zitten. Ze gelooft in haar God maar kan evengoed bewondering opbrengen voor bepaalde aspecten in het Christendom. Samen vieren ze alle Joodse en Christelijke feesten. Ik raak met hen aan de praat en er ontstaat een fijne geanimeerde babbel. Fons vertelt en Tami vult aan … in het Engels. Ik luister en het treft me onmiddellijk hoe mooi en innig ze met elkaar verbonden zijn.

Hun verhaal, of beter gezegd, hun geplande reis boeit! Gedurende meerdere jaren bezoeken ze diverse bedevaartsoorden, elk volgens hun eigen beleving en interesse. Hij vanuit zijn Christelijk geloof met Maria in de hoofdrol, zij vanuit haar Joodse roots met bijzondere aandacht voor het kunstaspect in de religie, maar altijd met de Heilige Maagd Maria als rode draad. Europa doorkruisen ze kris kras van West naar Oost, met een mobilhome. Enigszins gestructureerd en voorbereid, dat wel, maar altijd en overal openstaand voor plotse ingevingen of onverwachte wendingen. Wat een machtig plan!

 

Thuiskomen in Jeruzalem
Als prille twintiger was het al zonneklaar. Fons zou niet zijn ganse leven in België slijten. Na zijn studies volgt hij nog opleidingen in Bujumbura en Londen. Hij vertrekt als docent talen naar Kinshasa. Andere landen volgen snel. Hij voelt zich overal en nergens thuis maar in Singapore houdt Fons bewust halt! Deze plek voelt goed aan, hij kan en wil er niet weg. 10 jaar is het zijn vaste verblijfplaats (de vele buitenlandse reizen niet meegerekend) en het kost hem verschrikkelijk veel moeite Singapore te verlaten. Een persoonlijke doch hartverscheurende keuze. De eerste maanden in Israël verliepen moeizaam…

“Israël was een bewuste, verstandelijke keuze want bestaat er een plek op aarde waar de connectie met God zo direct is? Niet dus. In 1997 was het ook nog niet ‘het land van mijn vrouw’. Ik leerde haar pas kennen nadat ik me zo goed en kwaad als mogelijk (lees: heimwee naar Singapore) installeerde. Tami doceerde Hebreeuws en ik was haar slechtste leerling ooit.” Het is geen toeval dat deze twee mensen elkaars pad kruisen.
Voor beiden is het de 2de maal dat ze een soulmate tegenkomen. Ze laten elkaar niet meer los en huwen.
Sinds 2000 is Fons actief als gids. De stad heeft voor hem dan ook geen enkel geheim meer.

Fons noemt Jeruzalem zelf ‘een persoonlijke verrijking’. Alleen al het uitspreken van de naam geeft hem ‘de kriebels’. Hij noemt Israël niet het beste maar wel het meest fascinerende land ter wereld. Een land dat bruist van leven en vitaliteit, dat hoge toppen scheert op intellectueel vlak en zichtbaar is in het wetenschappelijke en culturele landschap. Zelfs temidden van bomaanslagen en blind terrorisme blijft dit onaangetast verder gaan. Fons en Tami wonen in West -Jeruzalem, in een niet-Orthodoxe Joodse buurt. “Wonen tussen extreem Orthodoxe Joden of Arabische moslims is vragen om problemen. De agressie tegen anders gezinden kan bij wijlen hoog oplaaien en daar hebben Tami noch ik zelf boodschap aan.”

“De belangrijkste plekken in Jeruzalem zijn zonder twijfel de Westelijke Muur (ook wel de Klaagmuur genoemd) en de Basiliek van het H.Graf. Voor mij het hart van de wereld. Een van de mooiste plaatsen in Jeruzalem is zonder twijfel het zicht vanaf de Olijfberg op de oude en nieuwe stad. Iedereen ervaart Jeruzalem anders maar het merendeel is het roerend met me eens wanneer ik zeg dat er hier een speciale atmosfeer in de lucht hangt. Het is moeilijk dit niet te voelen.” Judah Halevi schreef in de Kuzari: “De zichtbare tegenwoordigheid van God is overal, maar de onzichtbare kan alleen maar in Jeruzalem, de stad van God, gevonden worden. Dostojevski schreef ergens dat wanneer je opgaat naar Jeruzalem, je overweldigd wordt door een mysterieuze en diepe vreugde, die van een ongekende wereld …”

In de voetsporen van ‘Maria’

Zelf ben ik niet echt gelovig. Het ontbreekt mij waarschijnlijk aan innerlijke kracht en toewijding. Dat ervaar ik, na mijn ontmoeting met Fons & Tami en onze latere gesprekken als een gemis. Want hoewel gelovig klinkt Fons absoluut niet prekerig of belerend. Alles wat hij vertelt is spontaan en doorspekt met humor. Zijn dagelijkse babbels met ‘Maria’ zijn eenvoudigweg diep menselijk, ontdaan van zwaar beladen woorden. Het zet mij aan het denken… Waarom die fascinatie voor ‘Maria’? Misschien omdat ze menselijker en toegankelijker is, nooit perfect alwetend of onfeilbaar als God. Ze staat meer symbool voor alle aspecten van het leven … of zoals Fons het krachtig samenvat: “Maria is gewoon dé moeder aller moeders. Ik heb altijd al een sterke band gehad met haar, zelfs tijdens mijn meest wilde en goddeloze jaren. Door een reeks belangrijke gebeurtenissen in mijn leven werd dit gevoel nog intenser en sterker. “

Geloven is een ding, bewust op zoek gaan naar religieuze plekken op deze aardbol gaat veel verder en is zeker geen evidentie. Toch wel heel erg benieuwd wat de aanleiding, buiten het geloof dan, van deze pelgrimstocht moge geweest zijn! “Augustus 1999 was de voorbode. Tami en ik vertrokken vanuit Oostende naar Jeruzalem. Een prachtige reis over land en zee die ons op de merkwaardigste plekken bracht. We reden van Frankrijk over Italië naar Kroatië, Bosnië, Griekenland en van daaruit de boot op naar Patmos, Rhodos, Cyprus en Haifa en weer terug naar ons appartementje bij Ein Karem in Jeruzalem. Tami genoot, voor haar was alles nieuw. Als bewoonster van Gerusalemme werd ze bekust en beknepen alsof ze een incarnatie was van de Madonna zelve! We besloten zo’n reis nog eens over te doen maar dan uitgebreider. In 2000 las ik The Pillars of Hercules van Paul Theroux. Een goedgeschreven reisverhaal over the Mediterranean. Ik voelde onmiddellijk een sterke drang om zelf een dergelijke reis te ondernemen.”

“De leidraad van onze tocht zou ontegensprekelijk de Heilige Maagd Maria zijn. Het plan begon te rijpen en in december 2007 stapten we in ons busje richting Croagh Patrick, Ierland. Het startschot was gegeven. “

Bij Fons ligt de klemtoon op de Maria-beleving. Tami daarentegen, zelf artistiek bevlogen, laat zich verrassen door architectuur, schilder- en muziekkunst die ze op hun pad tegenkomen. “Tami sleurt me graag mee naar alle musea van enige betekenis waar ik dan meestal, na enkele stillevens (liefst met druiven) of een paar naakte dames met geveinsde eerbied bewonderd te hebben, prompt in een zetel in slaap val. Ik op mijn beurt troon haar mee naar alle mogelijke kerken en heiligdommen.” Als ik Fons vraag naar enkele hoogtepunten van hun ‘pelgrimage’ is het even stil … “Het zijn er zoveel, enkele, in willekeurige volgorde: de kerk van Notre Dame la Grande in Poitiers, communie te hebben ontvangen op de plek in Nazareth waar de engel Gabriël aan Maria verscheen, de beklimming van het rotseiland-klooster Skellig Michael in Zuid-West Ierland in regen & mist, Marina Cassidy met haar harp en prachtstem tijdens een mis in de kathedraal van Killarney – haar Ave Maria was een kippenvelmoment, de kathedraal van Zaragosa een supergezellig grootwarenhuis, het quasi onbekend kapelletje van O.L.Vrouw van Eeuwige Bijstand … verloren ergens in de velden van Stokrooi/Limburg, enz

De tocht is nog niet afgelopen. Er dienen nog vele plekken ‘ontgonnen’ te worden. Wil u graag op de hoogte blijven van hun Wereldwijde Mariale Bedevaart, of op een of andere manier helpen (door gebed, inlichtingen over een minder bekend heiligdom in uw buurt, of dergelijke), stuur dan gewoon een mail naar fonsjrm@gmail.com. Ook gebedsintenties, in het algemeen, of bedoeld voor bepaalde plaatsen, worden graag aanvaard. De eerstvolgende plaatsen zijn L’Ile Bouchard, Pellevoisin, Parijs en Beauraing begin januari 2009; Israël van half januari tot half maart; Dozulé, Lisieux, Garabandal en El Escorial. Fons & Tami

(1) Christendom zonder Judaïsme bestaat niet. Christendom is het logische gevolg van het Judaïsme.

Inge Roggeman
Publicatiedatum: 05/02/08