Voor mij was het duidelijk dat ik ook ooit in het buitenland zou werken. Tijdens mijn studie deed ik al een stage in Finland en Frankrijk en was dan ook zeer blij dat ik na mijn studie aangenomen werd als MISE-trainee bij Safmarine. Dit is een onderdeel van de A.P. Møller groep en gespecialiseerd in het transport via schepen. Zij richtten een aantal jaren geleden het MISE-programma op (Maersk International Shipping Education). Het komt er op neer dat je in 2 jaar tijd, 3 verschillende jobs uitoefent binnen het bedrijf. Zo ben ik begonnen als e-commerce data analyst om vervolgens te werken als IS assistant en mijn laatste functie was als freight collector. Tijdens die 2 jaar komen alle trainees van over heel de wereld (zo’n 400 trainees van meer dan 80 nationaliteiten!) ook 4 keer samen in Kopenhagen. Daar wordt een theoretische opleiding gegeven met vakken als Maritime Law, Terminal Management,… Dit was telkens iets om naar uit te kijken. Na 2 jaar heb ik echt vrienden van over heel de wereld!





Nog een onderdeel van onze opleiding was een vessel tour. Het idee erachter is dat we een beeld krijgen van wat er allemaal op een schip gebeurt. Ik ben voor mijn vessel tour naar Dubai getrokken samen met een Indische MISE-trainee. Daar zijn we met het containerschip de Glasgow Maersk voor 5 dagen vertrokken richting Mumbai. Het was een erg interessante ervaring en na mijn aankomst in Mumbai trok ik nog 2 weken rond in India. Overal waar ik kwam kon ik rekenen op een hulpvaardige MISE-trainee die als gids fungeerde. Heel handig om overal iemand te kennen.

Op het einde van het MISE-programma worden examens afgenomen en slaag je daarin dan kan je solliciteren om voor 2 jaar in het buitenland te gaan werken. Als België bijvoorbeeld 5 trainees naar het buitenland stuurt, moeten zij er ook 5 ontvangen. Het is dus een soort van uitwisselingsprogramma. Ik had voor mijzelf uitgemaakt dat ik een marketingfunctie wou uitoefenen. Toevallig kwam er een marketingfunctie vrij op het departement van de MISE waarmee ik op vessel tour was geweest. Ik twijfelde niet om hiervoor te solliciteren.

De weken voor mijn vertrek waren best vreemd. Je moet afscheid nemen van iedereen, je verhuizing organiseren, heel wat administratie in orde brengen, … Het was zo druk dat ik eigenlijk amper besefte dat ik voor 2 jaar naar het buitenland vertrok, maar op 7 november stond ik dus weer op Indische bodem. Vooraleer ik aan mijn werk kon moest ik opnieuw de administratieve molen door. Die eerste dagen waren heel druk. Ik moest me laten registreren, een bankrekening openen, een appartement zoeken. Op zich valt dat wel mee, maar de papiermolen werkt niet zo snel als in België. Best wel frustrerend soms, maar dat went wel.

Ondertussen had ik wel geluk dat er tijdens mijn eerste weekend in Mumbai net Diwali, of ook wel lichtjesfeest, werd gevierd. Tijdens het feest branden er overal olielampjes en er worden heel wat zoete hapjes gegeten. Een van mijn Indische vrienden heeft mij bij zijn familie thuis uitgenodigd en dat was een hele ervaring! Overdag zijn we Indische kleren en veel vuurwerk gaan kopen. ’s Avonds was het één en al spektakel. Het vuurwerk bij ons in België met nieuwjaar kan daar echt niet tegen op!


Onlangs verhuisde ik naar mijn appartementje in Bandra. Het is een heel gezellige buurt waar echt alles te vinden is. Beetje bij beetje word ik het hier dus gewoon. Maar er zijn toch heel wat verschillen met België. Ik kan amper wachten om dit alles aan mijn familie in België te laten zien volgend jaar als ze me komen bezoeken.

Ze gaan zeker, net als ik, elke dag iets nieuw ontdekken:

- Het nationale volkslied zingen vooraleer de film begint.
- Een Bollywood-film gaan kijken waar je niets van verstaat, maar waarvan je toch het hele verhaal kunt volgen.
- Een limoensapje drinken aan de kant van de weg.
- Met een chauffeur overal naartoe rijden of snel in een riksja springen.
- Pikant eten. Echt alles wordt hier pikant gemaakt … zelfs komkommer!

Op het werk gaat alles zijn gangetje. Ik zet een market intelligence functie aan het opzetten voor India, Bangladesh, Sri Lanka en Pakistan. Natuurlijk moet ik nog heel wat leren, maar ik heb er zin in, dus dat gaat zeker lukken. Ik doe het voorlopig nog rustig aan. Eerst wil ik de buurt een beetje verkennen en als ik volledig gesetteld ben, dan ga ik zeker wat reizen en India nog beter leren kennen. Ik kijk er al naar uit om naar het Himalaya gebergte te trekken, om tijgers in het wild te zien en om alle religieuze festivals mee te maken!

Kortom, het is hier heel anders, druk, lawaaierig, … maar de mensen zijn zo ongelofelijk gastvrij. De enige raad die ik kan meegeven is … “wees geduldig” en dan lukt het zeker om hier een prettige tijd te hebben.

Dorien Goetschalckx

Publicatiedatum: 28/01/08