|
|
| VERTREKKEN
| NATIONAAL
| INTERNATIONAAL
| WERKEN
|
JONGEREN
| NOSTALGIE
|
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
|
| |
|
|
BASIS
ARBEIDSWETGEVING SPANJE
In deze bijdrage bespreken Kristien Lesage & Juan Costa
(Costa Advocatenkantoor) de verhouding van de buitenlandse
resident tot de Spaanse wetgeving. In dit kader willen ze
dieper ingaan op de problematische ervaringen van landgenoten.
Niet alle Nederlandstaligen die aan de Spaanse kusten verblijven,
zijn gepensioneerd. Een steeds grotere groep brengt een
deel van hun beroepsactieve leven in Spanje door en de verschillen
in het arbeidsrechtssysteem en de sociale zekerheid zijn
voor hen vaak een bron van verwarring. Een ingewikkeld onderwerp
dat moeilijk op een eenvoudige manier uitgelegd kan worden.
Zoals
ook VIW adviseert, raden Kristien en Juan aan voor elk concreet
geval professioneel advies aan te vragen. Maar omdat ook
de hoofdlijnen van de regelgeving onbekend zijn, worden
deze hieronder weergegeven.
|
| |
|
|
STATUUT
VAN DE WERKNEMERS
De basisregels in Spanje voor de arbeidsrechterlijke worden
gevormd door het Statuut van de Werknemers (Estatuto
de los Trabajadores). Uitgesloten van deze regelgeving
zijn: de openbare ambtenaren, de leden van de beheerraad
van bedrijven en het
werk dat verricht wordt voor familieleden of omwille van
goed nabuurschap, welwillendheid of vriendschap. Bovendien
bestaan specifieke juridische verhoudingen met een eigen
regelgeving voor hoge directiefuncties, huispersoneel, sportlui,
artiesten, gehandicapten in bijzondere centra, vennoten
van coöperatieven en burgerpersoneel van militaire
vestigingen.
RECHTEN EN PLICHTEN VAN WERKNEMERS
De werknemer heeft recht op daadwerkelijke
bezigheid en promotie in zijn beroep, gelijke behandeling,
op persoonlijke veiligheid, respect voor privacy, op tijdige
betaling van zijn loon en de uitoefening van rechten en
handelingen afgeleid van het contract.
Plichten van de werknemer zijn: de verplichtingen
van de functie nakomen, maatregelen voor veiligheid en hygiëne
naleven, tijdig bevelen opvolgen, niet concurreren met het
bedrijf, meewerken aan de verbetering van de productiviteit,
de verplichtingen nakomen afgeleid van het contract.
ARBEIDSCONTRACT
1. Bevoegdheid en leeftijd om een
contract aan te gaan: meerderjarigen (vanaf 18
jaar) die niet onbekwaam verklaard zijn door een gerechtelijk
vonnis. De minimumleeftijd om te werken is 16 jaar met toestemming
van de voogd.
2. Vorm van het arbeidscontract:
het contract kan mondeling of schriftelijk zijn. Elke partij
mag eisen dat het contract schriftelijk wordt neergeschreven.
3. Inhoud van het contract:
Een schriftelijk contract moet de volgende gegevens bevatten:
naam en identificatie van de werkgever en werknemer, datum
vanaf wanneer het contract in werking treedt, duur (als
de duur niet vermeld wordt, is het contract voor onbepaalde
tijd), beroepscategorie, functiebeschrijving en plaats van
de job, uurrooster en vakantieregeling, vergoeding en betaalwijze,
COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMST (Convenio Colectivo)
van toepassing, proeftijd, overeenkomsten over vorming,
bijzondere en specifieke bepalingen.
4. Contract van onbepaalde duur: staat
bekend als een 'vast' arbeidscontract. De mondelinge contracten
worden beschouwd als contracten van onbepaalde duur.
5. Tijdelijk arbeidscontract of contract van bepaalde
duur: dit kan een contract zijn voor een bepaalde
werkzaamheid of dienst, een interim-functie, tijdelijk deeltijds,
voor stage of voor vorming, enzovoort... Indien mogelijk
komen we op dit onderwerp terug om het uitvoeriger uit te
leggen. De uitzendkantoren (ETT, Empresas de
Trabajo Temporal) zijn gespecialiseerd in het leveren
van werknemers voor tijdelijke opdrachten aan andere bedrijven.
WERKDAG
Een werkweek heeft een maximumduur van 40 uur, en dit met
een maximum vanacht uur per dag. Tussen elke werkdag moet
een tussentijd van 12 opeenvolgende uren rust bestaan. De
werkuren tussen 22:00 en 6:00 uur worden als nachtelijke
uren beschouwd en zullen vergoed worden met 25% bovenop
het basisloon (behalve als het om een nachtelijke job gaat
met een specifiek overeengekomen vergoeding).
Overuren: het wettelijk toegelaten maximum
is 80 uur per jaar bij volledige werkdagen met 40 uur per
week. De werknemer beslist vrijwillig over de overuren,
voor minderjarigen onder 18 zijn overuren verboden. De overuren
worden betaald volgens de COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMST
of volgens het individuele contract.
Minimum wekelijkse rust: anderhalve dag
ononderbroken. De vrije dagen ('fiestas' buiten de vakantie)
worden betaald, ten hoogste 14 per jaar (waarvan twee plaatselijk).
VERLOFDAGEN
BETAALD VERLOF: 15 dagen bij huwelijk, twee
dagen wegens ziekte of overlijden van naaste familieleden,
een dag voor verhuizing, om vakbondsfuncties te vervullen
of de onweerlegbare vervulling van een openbare plicht,
een uur afwezigheid wegens borstvoeding van een kind jonger
dan negen maanden,...
ONBETAALD VERLOF: kan vrij overeengekomen
worden door werkgever en werknemer.
VAKANTIE: werknemers hebben recht op een
jaarlijkse betaalde vakantieperiode van niet minder dan
30 dagen per jaar.
ONDERBREKING VAN ARBEIDSPERIODE (excedencia):
dit is een arbeidssituatie waarbij de werknemer zijn diensten
niet vervult en de werkgever niet verplicht is hem te vergoeden.
De onderbreking van arbeidsperiode kan vrijwillig zijn of
gedwongen.
Vrijwillig:
de volgende personen hebben recht op vrijwillige onderbreking
van arbeidsperiode:
a)
werknemers die minstens een jaar bij dezelfde werkgever
werken, de duur is minimum twee en
maximum vijf jaar.
b)
wegens moederschap, adoptie of onthaal van een pleegkind
voor maximum drie jaar.
c)
wegens zorg voor een ziek familielid dat geen betaald werk
verricht, voor een jaar
d)
wegens vakbondsactiviteiten, zo lang de opdracht duurt.
De werknemer heeft na
onderbreking
van de arbeidsperiode het voorkeursrecht om opnieuw aangenomen
te
worden
bij openstaande functies van dezelfde of gelijkaardige categorie
die in het bedrijf
zouden
bestaan.
Gedwongen:
in de gevallen voorzien in de COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMST.
In tegenstelling
tot de vrijwillige onderbreking van arbeidsperiode
wordt hierbij de arbeidsplaats
behouden en de duur van de onderbreking wordt meegerekend
bij het bepalen van de
diensttijd. Een voorbeeld: bij het bekleden van een openbare
functie.
SALARIS
Het salaris of loon is een recht van de
werknemer en een plicht voor de werkgever. Gewoonlijk gaat
het om een contante betaling, hoewel ook betaling in natura
mogelijk is (bijvoorbeeld een woning). Het loon moet MAANDELIJKS
betaald worden met een officieel ontvangstbewijs. Het salaris
mag niet lager zijn dan het officiële MINIMUMLOON (behalve
bij stagecontracten) en op dit bedrag kan geen beslag gelegd
worden. De werknemer heeft het recht om vooruitbetalingen
te ontvangen op zijn salaris. De interestvoet bij betalingsverzuim
bedraagt 10 %. De werknemer heeft recht op twee BUITENGEWONE
betalingen of meer indien het zo overeengekomen wordt, een
met kerstmis en een tweede over het algemeen in juli of
wanneer de collectieve arbeidsovereenkomst het bepaalt.
In geval van onvermogen om te betalen of failliet van het
bedrijf, zal de betaling verricht worden door het FONDO
DE GARANTIA SALARIAL (fonds voor loongarantie). De
termijn om dit recht uit te oefenen bedraagt een jaar. De
werknemer heeft recht op de vergoeding van overuren.
SCHORSING
VAN HET CONTRACT
De schorsing van het contract is mogelijk in de volgende
gevallen: om organisatorische redenen, overmacht, met wederzijdse
toestemming, wegens voorbijgaande werkonbekwaamheid, moederschap,
militaire dienst, uitoefening van openbare functie, voorlopige
hechtenis, schorsing van werk en salaris als disciplinaire
maatregel, gedwongen onderbreking van de arbeidsperiode,
wettelijke sluiting van het bedrijf, uitoefening van het
stakingsrecht,...
Tijdens de schorsing heeft de werknemer alleen recht op
het salaris als dit uitsluitend van de wil van de werkgever
afhangt. In elk geval moeten werkgever en werknemer tijdens
de schorsing hun wederzijdse verplichtingen niet nakomen.
De werknemer heeft na de schorsing het recht de ARBEIDSPLAATS
terug in te nemen.
STAKING
EN BEDRIJFSSLUITING
De WERKNEMERS kunnen met een bepaalde procedure besluiten
het bedrijf te sluiten om verbetering te eisen van arbeids-
of loonvoorwaarden, tijdens de staking gaan ze niet naar
het werk en ontvangen geen loon. Ook de WERKGEVER kan beslissen
te sluiten in het geval van gezamenlijke ordeverstoring
of ernstige risico's voor personen, goederen of installaties.
De overheid verantwoordelijk voor arbeid moet binnen de
twaalf uur van de sluiting op de hoogte gebracht worden
en zal de aangegeven redenen controleren. Tijdens de sluiting
gaat de werknemer niet aan het werk en betaalt de werkgever
niet.
AFLOOP
VAN HET ARBEIDSCONTRACT
Om de volgende redenen: met wederzijdse toestemming, redenen
voorzien in het contract, beëindiging van de overeengekomen
periode, indien de werknemer ontslag neemt, wegens overlijden
of invaliditeit van de werknemer, bij ouderdomspensioen,
wegens overmacht, stopzetting van de zaak, contractbreuk
door de werkgever, omwille van objectieve redenen, bij ontslag,
wegens overlijden of invaliditeit van de werkgever.
Door de beslissing van de WERKNEMER die uit eigen beweging
ontslag neemt. Dit is mogelijk indien zich belangrijke wijzigingen
van de arbeidsvoorwaarden voordoen die ingaan tegen de vorming
of de waardigheid van de werknemer, ook bij wanbetaling
of herhaalde vertraging bij uitbetaling van het loon of
indien de werkgever door ernstige tekortkomingen het contract
niet naleeft. In deze gevallen kan de ontslagname door de
werknemer dezelfde gevolgen hebben als een ongegrond ontslag
door de werkgever, maar alleen wanneer de rechter dit in
zijn vonnis uitspreekt.
Door ontslag om DISCIPLINAIRE redenen. Dit is mogelijk indien
de werknemer door ernstige en schuldige tekortkomingen het
contract niet naleeft, in de volgende gevallen: ongerechtvaardigde
en herhaalde afwezigheid of gebrek aan stiptheid, ongehoorzaamheid
of gebrek aan discipline, mondelinge of lichamelijke beledigingen
tegen de werkgever, zijn familie of collega's op het werk,
misbruik van vertrouwen met kwaad opzet, aanhoudende vermindering
van het rendement, gebruikelijke dronkenschap of drugsverslaving
die invloed heeft op het werk. In al deze gevallen MOET
DE WERKGEVER SCHRIFTELIJK de oorzaak of oorzaken van het
ontslag weergeven met duidelijke vermelding van de datum.
ARBEIDSRECHTBANK
De arbeidsrechtbank kan over het ontslag beslissen:
Dat het GEGROND is: indien de oorzaken die bij het ontslag
worden vermeld, bewezen zijn.
Dat het ONGEGROND is: indien de rechtbank meent dat de oorzaken
niet bewezen zijn of niet bestaan hebben. Het gevolg is
dat de werkgever de keuze heeft: ofwel moet hij de werknemer
opnieuw aannemen, ofwel een schadevergoeding betalen. Indien
de ontslagen werknemer vakbondsafgevaardigde is, kan hij
zelf beslissen wat hij verkiest.
Dat het NIETIG is: indien het ontslag gegeven werd zonder
de wettelijke formaliteiten te volgen (als het niet schriftelijk
werd gemeld of de oorzaken niet werden aangegeven,
enz...) of te wijten is aan oorzaken die de fundamentele
grondwettelijke rechten schenden (discriminatie, mobbing,
enz....). Het gevolg is dat de werknemer onmiddellijk opnieuw
moet worden aangenomen.
ZELFSTANDIG STATUUT
Een zelfstandige is iemand die voor eigen rekening werkt.
De zelfstandige werker heeft geen arbeidscontract, kan alleen
werken, in samenwerking met anderen en met personeel (werknemers).
Wie voor eigen rekening werkt, is verplicht de sociale-zekerheidsbijdrage
te betalen in het BIJZONDER STELSEL VOOR ZELFSTANDIGEN,
wat recht geeft op medische bijstand, steun bij voorbijgaande
werkonbekwaamheid en invaliditeit, ouderdomspensioen enz....
De zelfstandige heeft bijzondere fiscale en administratieve
verplichtingen.
VEILIGHEID EN HYGIENE OP HET
WERK
De werkgever moet zijn werknemers verplicht
éénmaal per jaar medisch laten onderzoeken.
Voor jongeren onder de 18 jaar zijn de zwaarste en gevaarlijkste
jobs verboden. De arbeidsinspecteurs in samenwerking met
de Comités voor Veiligheid en Gezondheid,
of de Afgevaardigde voor Preventie, moeten dit
controleren.
DEELNAME VAN DE WERKNEMER
IN HET BEDRIJF
De werknemers kunnen in het bedrijf deelnemen
door middel van het bedrijfscomité of personeelsafgevaardigden,
ofwel door de vakbondsvertegenwoordiging.
DE
SPAANSE SOCIALE ZEKERHEID
Alle
werkenden die in Spanje verblijven, maken deel uit van de
Sociale Zekerheid. Het ALGEMEEN STELSEL (régimen
general) is bij de werknemers het meest voorkomend,
hoewel ook andere stelsels bestaan. De inschrijving is verplicht
voor de werknemer binnen een termijn van vijf dagen vanaf
de eerste dag van het werk. Indien de werkgever de inschrijving
bij de sociale zekerheid niet regelt, kan de werknemer het
zelf aanvragen. Het inschrijvingsnummer is geldig tijdens
de hele loopbaan. De werkgever is verplicht de sociale bijdragen
te betalen. Indien hij deze verplichting niet nakomt, worden
sancties getroffen wegens een persoonlijke verplichting.
De wanbetaling van sociale bijdragen is een ernstige overtreding
of kan zelfs een delict zijn. De aansluiting bij de sociale
zekerheid geeft recht op: gezondheidszorg, ouderdomspensioen,
werkloosheidssteun, uitkeringen wegens werkonbekwaamheid,
invaliditeit, overlijden en sociale en familiale bescherming.
Aanvragen aan de Sociale Zekerheid of klachten kunnen ingediend
worden bij de kantoren van de INSS (Instituto Nacional
de la Seguridad Social). Voor aanvragen van ouderdomspensioen,
uitkeringen wegens overlijden en weduwen- en wezenpensioen
bestaat geen tijdslimiet, voor andere uitkeringen bedraagt
de termijn vijf jaar. Indien de Sociale Zekerheid niet op
de aanvraag of klacht antwoordt binnen de 45 dagen of de
gevraagde uitkering weigert, kan binnen 15 dagen bij dezelfde
instantie een VOORAFGAAND BEZWAARSCHRIFT (reclamación
previa) worden ingediend. Indien 30 dagen later geen
of een negatief antwoord komt, kan een procedure worden
aangespannen bij de Arbeidsrechtbank met een afgestempelde
kopie van het voorafgaande bezwaarschrift. Bij arbeidsongeval
moet de eis ook gericht worden tegen de ongevallenverzekering
of mutualiteit.
GERECHTELIJKE INSTANTIES VOOR
ARBEIDSRECHT
De gerechtelijke instanties voor arbeidsrecht in Spanje
zijn de volgende, in volgorde van lager tot hoger hof:
1. Juzgados de lo Social (arbeidsrechtbanken)
2. Salas de lo Social (kamers
voor arbeidsrecht) bij de Tribunales Superiores de Justicia
(hooggerechtshof van de deelstaat) in elke Autonome Gemeenschap
(bijvoorbeeld Comunidad Valenciana). Deze Salas
oordelen over de beroepschriften tegen de vonnissen van
de Juzgados de lo Social (arbeidsrechtbanken) en
over vakbondskwesties en zaken in verband met COLLECTIEVE
ARBEIDSOVEREENKOMSTEN.
3. Sala de lo Social (kamer
voor arbeidsrecht) van de Audiencia Nacional (nationaal
gerechtshof), voor zaken zoals beschreven in (2) die
betrekking hebben op verschillende Autonome Gemeenschappen.
4. Sala cuarta (vierde kamer) van Tribunal
Supremo (nationaal hooggerechtshof), voor beroepschriften
in cassatie.
5. Tribunal Constitucional (grondwettelijk gerechtshof)
voor de beroepschriften ter bescherming (recursos de
amparo) en zaken over ongrondwettelijkheid van arbeidswetten.
ARBEIDSRECHTELIJKE PROCEDURE
Om
een arbeidsrechtelijke procedure aan te spannen is het voldoende
meer dan 18 jaar oud te zijn. De werknemer kan voor de lagere
rechtbank (juzgado de lo social) verschijnen in
eigen naam of vertegenwoordigd en bijgestaan door advocaat,
procesvertegenwoordiger of graduado social (technicus
in arbeidsrecht) of ook door de vakbond. Bij de hogere rechtbanken
zijn advocaat en procesvertegenwoordiger wel noodzakelijk.
Volgens de wet moet eerst een POGING TOT VERZOENING (papeleta
de conciliación) worden ingediend bij het kantoor
van de dienst voor arbeidsbemiddeling of -arbitrage in arbeidszaken
(Oficina del Servicio de Mediación Arbitraje
Laboral).
Na de uitspraak van het vonnis wordt bij de bedragen tien
procent interest gerekend. De vonnissen worden over het
algemeen uitgevoerd als ze definitief zijn, maar in enkele
gevallen is een voorlopige uitvoering mogelijk.
Door Kristien Lesage &
Juan Costa
|
| |
|
|
©
Vlamingen in de Wereld |
|